Griekenland 2018

2 mei
Vanmorgen woensdag om 9:40 vertrokken wij uit Veghel richting Venetië voor de ferrie op zondag as naar Griekenland.
Na ongeveer twee uur rijden verlieten we de snelweg voor een cappucino en lunch in Bad Neuenahr, we waren er al eerder.
Geheel ommuurd stadje met leuke straatjes, een stop om te onthouden.
Daarna door naar ons overnachtingsadres in Hambrücken bij het roze pension waar we vorig jaar op de terugweg vanaf Sardinië overnachtten.
We arriveren daar rond 16:00 uur en krijgen weer een ruime kamer.
We maken een mooie wandeling van totaal zo'n 7 kilometer en strijken dan neer bij Chaplin een soort van eetcafé.
De Riesling en Pinot smaken uitstekend en natuurlijk de schnitsel met frites.




3 mei 2018.

We hebben lekker uitgeslapen en worden rond negen uur wakker, op naar het ontbijt, dat hier heel uitgebreid is.
Nog even een tube wasmiddel scoren bij de plaatselijke Réwé en richting Oostenrijk via de Fernpass
Na het ontbijt rijden we richting Brennerpas, naar de BrennerHütte in Gries Am Brenner voor een prima cappucino.
De reis verloopt voorspoedig, we lunchen uitstekend in het parkcafe in Senden
Een vesperplatte, diverse soorten kaas en worst met brood.
Dan richting Fernpass, een ramp vandaag ze zijn er aan het werk en we staan langdurig stil, de reistijd wordt met een uur en een kwartier verlengd.
Eindelijk zijn we erdoor en rijden naar gasthof Wiessenruh waar we een kamer hebben geboekt, het blijkt heel mooi te liggen.
Maar de deur zit op slot, na enig kabaal te heben gemaakt komt de eigenaar naar buiten en verteld dat ze ruhetag hebben.
Over onze boeking zegt hij nooit een bevestiging te hebben ontvangen, daar sta je dan met een afdruk van de mailwisseling.
Hij gaat voor ons een ander adres bellen, daar komt hij uit op de fax.
Daarop besluit hij ons toch maar een kamer te geven, met een mooi uitzicht.
We zijn benieuwd naar het avondeten en maken gebruik van de tussenliggende tijd om een wandeling over de bobsleebaan te maken.
Het was de moeite waard, want na een obstler van de baas vanavond Gems gegeten, pure wildsmaak, waar kan dat nog meer.

4 mei
Na een uitstekend ontbijt met een prima eitje, gaan we toeristisch richting Gries am Brenner en sparen zo de tol uit.
Bij een de Brenner Hutte in Gries am Brenner drinken we een cappucino.
Dan door naar het dorp Brenner waar we de autobaan op gaan richting Ora waar we de lunch hebben gepland maar vanwege wegwerkzaamheden wordt de aankomst daar wat later.
We vinden een prima adres voor de lunch, Bäckerei Wörndle, het meisje achter de toonbank maakt een heerlijk broodje voor ons met vers uitgeperst sinasappelsap.
Via een kleine omweg bij Verona gaan we richting Noale waar we na enig zoeken ons hotel weten te vinden.
We hebben een ruime kamer en nadat we ons geinstalleerd hebben gaan we Noale verkennen, geen onaardig dorp.
We zoeken alvast de weg naar het station en kopen een ticket voor morgen naar Venetië.
Na een glas wijn in een bar eten we een pizza in een klein zaakje, natuurlijk ook vergezeld van witte wijn.
s'Avonds terug in het hotel buurten we wat met de eigenaar en drinken een prachtige witte wijn van het landgoed van de familie van Francesco Moser, beroemd Italiaans wielrenner.


5 mei
De wekker staat op 7:30 en gaat met veel kabaal af, vandaag naar Venetië, maar eerst ontbijten met een prima zacht gekookt eitje.
Dan richting station van Noale/Scorze daar vertrekt de trein om 9:01 en zijn we rond half 10 in Venetië.
De trein zit goed vol, het lijkt gratis reizen voor kinderen te zijn vandaag.
Bij het station is het verschrikkelijk druk, wij houden links aan en na een paar straten is de drukte verdwenen en hebben we dat deel, Cannaregio, van Venetië voor ons zelf.
We willen richting de joodse wijk, in het noordelijke stadsdeel Cannaregio.
In het jaar 1516 werden 700 Joden verbannen naar een eiland in de noordwesthoek van Venetie.
Op dit eiland stond een verlaten smelterij, ghetto in het dialect van Venetie.
Er waren slechts twee toegangswegen tot dit eiland, die bewaakt werden door Christelijke wachtposten (maar wel betaald door de Joden zelf).
De geschiedenis van het getto is een geschiedenis van segregatie en discriminatie.
Joden die buiten het getto kwamen, moesten een gele hoed opzetten om herkenbaar te blijven.
De grote bevolkingsdichtheid was een permanent probleem, er woonden op het hoogtepunt aan het eind van de 17e eeuw 5000 mensen op een gebied van 2 hectare.
Het ghetto is het enige deel van de stad waar huizen van zes of meer verdiepingen hoog zijn gebouwd, de eerste wolkenkrabbers.
Pas toen Napoleon naar Venetie kwam, in 1797, werd het ghetto ontmanteld en kregen de Joden de vrijheid om te gaan leven waar ze wilden.
Na een bliksem bezoek aan het overvolle San Marcoplein, dat we snel oversteken eten we een salade bij een klein restaurante met een terrasje langs een kanaal.
In de middag doen we de rest van de stad en natuurlijk even de Rialtobrug waar het file lopen is.
Dan hebben we het wel gezien en gaan naar het station, terug naar Noale.
Die avond eten we bij "Ai Bastioni" daar kun je goed biefstuk eten en het is er ook behoorlijk druk.


6 mei

Even na acht uur worden we wakker, vandaag vertrekt de Ferrie om 12:00 uit Venetië, maar eerst even ontbijt en wat kopen voor de lunch bij de super Spar.
Het is ca 30 km naar Venetië, toeristisch geeft de navigatie 1 uur en 12 minuten aan en via de tolweg 28 minuten.
Als we in de haven aankomen blijkt dat Anek hier niet meer vertrekt, stom van mij!
We moeten weer helemaal terug en in Mestre kijken we voor alle zekerheid nog even op de boeking wat blijkt, we moeten naar Fusina, een nieuwe vertrekhaven.
Na wat zoekwerk lukt dat en we zijn rond kwart over elf in de haven om in te checken.
Onze luxe hut ziet er prima uit, lekker ruim, een likeurtje en fruit wacht op ons.
Helaas vaart de ferrie niet langs Venetie, maar op grote afstand langs Lido voordat we de zee op gaan.
Het is goed toeven aan boord en voor het avond eten maken we gebruik van de giros Kiosk, giros met een halve liter bier voor een tientje, prima!.




7 mei
Na een goed ontbijt, inbegrepen bij de hut, komt de boot tegen 13:00 aan bij Igoumenitsa, we zijn vrij snel van boord en koersen richting Sivota.
Onderweg scoren we onze eerste club sandwich met een glas witte wijn in Plataria, met uitzicht op de haven en zee.
Na weer een kwartiertje komen we in Sivota en bij Mikro Paradisos, waar we ontvangen worden door Anna, waar ik mee gemaild heb.
Ze laat ons ter keuze 2 kamers zien en we kiezen de laatste, ik zeg tegen haar dat we echter een appartement hebben geboekt en geen kamer, dit stuit op wat moeilijkheden want de appartementen worden gerenoveerd.
Na wat heen en weer gepraat zegt ze toe druk te zetten op het afmaken van het appartement en kunnen we daar morgen in.
Even later komt de eigenaar zeggen dat het een misverstand is geweest en laat ons het appartement zien, ook hij gaat ervoor zorgen dat we er morgen in kunnen.
Als extra krijgen nog een onweersbui zodat we maar een boek lezen om de tijd te doden.
tegen etenstijd wandelen we naar Sivota, waar we bij het steakhouse een mixed grill delen, mooie hoeveelheid!


8 mei
We zijn bijtijds op en ontbijten buiten, brood met ommelet.
Dan op weg naar Mesopotamos, waar het Necromantion van Ephyra ligt, een mooie route deels langs de kust.
Het aan Hades en Persefone gewijde Nekromanteion ligt op een rotsige heuvel, die vroeger in een meer lag.
Het Orakel in zijn huidige vorm stamt uit het begin 3e eeuw voor C.
De pelgrims kwamen in een voohof binnen en werden door de preisters door een donker labyrint gevoerd en waarschijnlijk met hallucinerende middelen in de juiste stemming gebracht.
Dan werden zij in de centrale ruimte gebracht, daar werd de overgang naar het dodenrijk gesugereerd.
De pelgrims wisten niet dat er onder de centrale cultus ruimte een gewelf was waar priesters via allerlei akoestische middelen een spirituele dialoog voerden.

Hierna rijden we door naar Zalongo en inderdaad de vrouwen staan er nog, we klauteren naar boven en genieten van het weidse uitzicht, de bloemen, vogels en sfeer.
Het monument wordt ook wel de “Dans van Zalongo” genoemd en symboliseert 63 dansende vrouwen met hun kinderen, die hier in 1803 van de rotsen sprongen.
Ze dansten letterlijk en figuurlijk hun dood tegemoet, omdat ze niet gevangen wilden worden genomen door het Turkse leger van Ali Pasha.
Ter nagedachtenis aan deze tragische, maar dappere gebeurtenis, is het monument hier op 6 oktober 1961 onthuld.

Aansluitend bezoeken we acient Kassopi, een oude stad gebouwd op een rotsplateau, met een geweldig uitzicht.
Kassope werd beschermd in het zuiden en oosten door sterke Cyclopean veelhoekige muren, die op verschillende plaatsen worden bewaard.
De totale lengte van de muren wordt geschat op 6 km en de maximale hoogte was 10 m en breedte 3-5 m.
De stad had twee hoofdingangen; Oost en West.
De oostelijke poort van Kassope is vandaag binnengekomen door toeristen en beschermd door een grote metalen poort.
Kassope had een paar kleine poorten. Een kleine westelijke poort is in goede staat en lijkt op een stenen tunnel omdat deze is bedekt met een megalithische boog.
Een oud, 400vC, Macedonische Graf is zichtbaar aan de rechterkant.

Op de terugweg lunchen we in Ammoudia bij hotel Pegasus, goed en niet duur we betalen incl fooi 10 Euro voor 3 wijn en een clubsandwich.
Als we rond half vijf terug zijn bij ons hotel, kunnen we het appartement betrekken, hier deden we het voor!


9 mei
Vandaag houden we een rustdag en na het ontbijt gaan we naar Sivota voor de koffie op een terras op het pleintje achter de haven.
Geertje gaat voor een hoed kijken, maar de dame die wqe daar eerder over spraken komt pas later die dag.
Dan rijden we naar Igoumenitsa, ik heb van Thomas de hoteleigenaar een adres gekregen van iemand die onze airco van de auto kan repareren.
Na enig zoeken vinden het bedrijf en de uitbater wil ons wel helpen.
Het gaat wel wat tijd kosten en hij biedt aan ons naar Igoumenitsa te bregen en als de auto klaar is ons weer op te halen.
Dat doen we dan maar en we gaan lunchen bij "de lift", natuurlijk een clubsandwich.
Aansluitend verkennen we Igoumenitsa en bij een chinese winkel koop Geertje haar hoed voor wel 5 euro.
Rond half vijf belt mijnheer Pappas dat hij ons komt ophalen en wel met een koele auto, de airco doet het weer.
Terug naar Sivota, die avond wandelen we naar het dorp en bij de eerste taverne op de hoek "To xehoristo" eten we een verse vis, een soort van zwaardvis.
Vergezeld van groente, salade en brood, natuurlijk zwemmend in de wijn smaakt de vis uitstekend.


10 mei
We zijn bijtijds op en rijden richting Glyki waar de Mythische rivier de Acheron langs loopt.
Wij gaan wandelen en kiezen het pad richting de bron van de Acheron, eerst door een tunnel van zo'n 200meter en dan het ezelspad op.
Na zo'n 3 kwartier mooie wandeling komen we bij de brug over de rivier, we moeten naar de andere kant en dan door naar de "nieuwe" tweede brug.
Hier gaan we door richting Souliplateau, een gebied waar vroeger de Soulioten woonden een Albanees herdersvolk.
Het is een steile klim naar boven wel mooi tussen de geurende wilde salie en de varens.
We bereiken na een uur het uitgestorven dorp Samonida, ons doel is het kerkje wat we uit de verte zagen.
Het is de bedoeling om hier te picknikken, maar het waait nogal en we zijn behoorlijk bezweet.
Dus na bezichtiging van het bijgelegen kerkhofje gaan we weer terug en stellen de picknik even uit tot we weer beneden bij de brug over de woest stromende Acheron zijn.
Na de lunch wandelen we terug naar de auto en zijn net op tijd om een enorme onweersbui te ontlopen.
Op de terugweg naar Sivota drinken we nog een Frappé en een cappu op het dorpsplein van Perdika en kuieren even over de groentemarkt, waar ze heel mooie groente en fruit verkopen een lust voor het oog.
Geertje gaat nog even een kilometer zwemmen en ik doe de was.
We eten die avond bij Ionion, de heerlijke mosselen gekookt in wijn met heel veel Garlic.


11 mei.
Vandaag houden we ruhetag, na het ontbijt wandelen we naar Sivota waar we aan de haven een frappe drinken.
Nu met uitzicht op de boot die naar Paxos vertrekt en vol zit met uitstapjes mensen.
Even later legt er een boot vanuit Korfoe aan en Sivota wordt overspoeld met Franse vankantiegangers.
Als lunch doen we een clubsandwich bij de ijssalon en dat lijkt niet de beste te zijn tot nu toe.
Terug naar ons hotel en het zwembad in terwijl het in de bergen al knalt van de onweer.
We zien een zwarte lucht boven de bergen hangen, maar wij vangen slechts enkele druppels.
Vanavond eten we bij Spiros en de Gyrosschotel is prima, samen met een enorme 4 seizoenensalade.
Als we terug zijn en neerstrijken op ons balkon blijkt dat het de avond van het vliegend ongedierte is en we gaan zelfs maar binnen verder lezen.

12 mei

Wederom een rustige dag, we gaan naar Parga waar we een beetje shoppen en genieten van de zee op de boulevard.

13mei

Vandaag vertrekken we richting de Pelloponessos, ons doel is de Lousioskloof.
Eerst via Perdika richting Preveza, een mooie route langs de kust.
Bij Preveza gaan we door een nieuwe tunnel voor 3 Euro.
Verder door een heel waterrijk gebied met mooie baaien en stranden.
Even voorbij Amfilogia komen we op de snelweg, die houden we tot aan de (tol) brug bij Patras, dat schiet lekker op.
na de brug gaan we verder over de nieuwe snelweg, een stuk richting Athene.
Bij Diakofto gaan we er af en gaan de bergen in richting Kalavryta, als we een taverne zien langs de weg stoppen we en eten een salade met een stuk pie.
Na de lunch worden we verrast door een enorme hoosbui met onweer.
tegen vijf uur zijn we bij Dimitsana en Stemnitsa dat zijn de toeristische plaatsen, wij zakken af naar Elinika naar een Guesthous genaamd Gortys.
We krijgen daar een kamer en zoeken daarna een cafe voor een ouze.
Aansluitend wandelen we door het dorp, dat een betje doods aandoet, behalve een paar woest blaffende honden.
De keuze voor het avondeten is beperkt er zijn 2 tavernes, we besluiten de grootste vanavond te doen en de kleine voor morgen te sparen.
Het lamsvlees is heerlijk, de staek wat minder.
Als we terug zijn in het guesthouse buurten we nog wat met de receptioniste onder het genot van een ouzo.

13 mei

Aan het uitgebreide ontbijt raken we in gesprek met Pia en Hans, zij gaan vandaag ook de kloof lopen.
Na het maken van een lunchpakketje gaan we richting de kloof, ongeveer 6 km met de auto, tot waar de wandelroute begint.
Als we onze schoenen aan doen komen Pia en Hans aangereden, gezamenlijk zoeken wij het pad en op naar het eerste klooster.
Na zo'n 35 minuten bereiken we als een zwaluwnest aan de kloof geplakte 17e eeuwse Ayos Ioánnis Prodhrómouklooster.
Door naar het Filosófouklooster via een pittige maar mooie route.
We missen het oude, in 980 gebouwde Filosófouklooster dat als ruďne tegen de rotsen hangt, dat doen we wel op de terug weg.
Aangekomen in het nieuwe klooster worden we verwelkomd door een monnik die ons trakteert op een beker water en als je wilt iets zoets.
Op de weg terug doen we inderdaad het oude klooster, dat geheel vervallen is nadat de Turken het hadden verwoest.
We luchen daarna op een mooi plekje met zelfs een stenen tafeltje.
Na de afdaling komen we weer terug bij antiek Gortys, een stad die waarschijnlijk al bestond in de Myceense tijd (1600-1100 v.Chr.).
Er liggen nog resten van een aan Askleipios, de god van geneeskunde en genezing, gewijde tempel en een Hellenistisch badcomplex.
We gaan terug naar ons guesthouse om even te chillen.
Als we even later willen gaan eten blijkt alles in het dorp te zijn gesloten behalve de ijssalon.
Op aanraden van de receptioniste rijdt Hans ons naar Karytena, 7 kilometer verderop.
Daar vinden we na enig zoekwerk taverne Arktos.
we eten er een goede salade, stifhado en gehaktstaven in tomatensaus met een goede wijn erbij.
Na het eten terug in Ellinko drinken we nog een ouzo met Pia en Hans in ons guesthouse.


14 mei

Na het weer uitgebreide prima ontbijt in ons guesthouse pakken we in en nemen afscheid van de receptioniste en ook van Hans en Pia, die gaan richting Korinthe.
Wij gaan toeristisch richting Tripoli via een schitterende route door een groen berglandschap.
Onderweg proberen we nog twee keer een interessante plek, aangegeven met bruine bordjes, te vinden maar dat loopt op niets uit.
We rijden door en doen uiteindelijk de koffie in Myloi, met uitzicht op Nauplion.
Door naar Tolo waar we lunchen met uitzicht op zee.
En dan door naar Drepano, waar Christos ons opwacht.
Die avond eten we bij Niko, het eten is goed alleen het, (luidruchtige) Duitse gezelschap kan beter.




15 mei
We houden weer een beetje luie dag en drinken koffie in het dorp op het pleintje, hier waren we nog niet eerder, maar de koffie is echt goed.
Na een strandwandeling gaan we terug voor een prima griekse salade.
Aan het einde van de middag rijden we naar Epidauros, waar de bussen langzamerhand vertrekken en de rust weer keert.
We bezoeken eerst de site, die nu goede verwijzingsborden heeft gekregen sinds ik hier voor het laatst was.
Het complex werd in fases gebouwd in de derde en vierde eeuw v. Chr.
De geneeswijzen in het asklepion van Epidaurus waren gebaseerd op de genezende goden van Epidaurus: Apollo, Asklepios, en Hygeia.
Nu nog wordt in de medische wereld gebruik gemaakt van het esculaapteken.
Pas veel later werd de wetenschappelijke geneeskunde ingevoerd, gebaseerd op de leer van Hippocrates die ziekte zag als een natuurlijk verschijnsel en niet als het ingrijpen van goden.
Het Theater van Epidaurus is het mooiste gedeelte van de opgraving en werd gebouwd in de vierde eeuw v. Chr.
De architect was waarschijnlijk Polyclitus de Jongere van Argos, het theater is een perfecte integratie in de omgeving en heeft een bijzondere akoestiek.
Het toneel van het Epidaurus theater is een cirkel met een diameter van 9,77 meter.
Nog even het museum en dan terug naar Drepano, we eten bij het zelfde adres waar we gelunchd hebben en het is er prima.
De octopus in rode wijn is een aanrader.

16 mei
Vandaag gaan we richting Argos, we gaan proberen het Heraion van Argos te vinden.
In Agia Triada drinken we koffie en een paar Roemenen zijn ons behulpzaam om de weg te vinden.
Na de koffie rijden we de goede kant op en vinden de site toch vrij snel.
De toegang is vrij en het is er erg rusting, alle tijd om rond te kijken op deze mooie plek.
Het Heraion van Argos was de belangrijkste tempel van het heiligdom in de Argolid gewijd aan Hera, wiens bijnaam "Argos Hera" is bekend bij lezers van Homerus.
De site, die het punt van oorsprong van de cultus van Hera in het vasteland van Griekenland zou kunnen zijn, is tussen Argos en Mycene, twee belangrijke Myceense steden.
Het centrum van het heiligdom was de tempel, ontworpen, geďmplementeerd en versterkt door het aanbieden van terrasvormige land.
De tempel stond op de heuvel Acrea, bovenop die de overblijfselen van de Myceense Akropolis Prosymna verscheen, en was de belangrijkste in de regio.

Hierna rijden we naar de Larissaheuvel met zijn kasteel, dit is goed bereikbaar en te bezoeken.
Het kasteel is gedeeltelijk gerestaureerd en biedt een geweldig uitzicht over Argos en omgeving.
Na in Naplio te hebben gelunchd rijden we naar Assini en beklimmen de 504 treden naar de kapel van de profeet Elia.
Dia avond eten we bij café Aroma op de markt in Drepano, ze hebben een beperkte kaart, maar de kwaliteit is goed.

17 mei
rustige dag!
Met een beetje zwemmen in zee en wederom eten bij café Aroma.
18 mei
rustige dag!
In de avond arriveren Teun en Sanne die vanaf Athene vliegveld naar Drepano zijn gekomen
Omdat het aan de late kant is hebben we een salade geregeld met een lekker glas wijn.

19 mei
Markt in Naplio, altijd bezienswaardig met z'n variatie aan vis en groente.
Wij kopen er een mooie strang knoflook.
Daarna Sanne en Teun opgezocht die aan het klimmen zijn bij Karathona beach.
Karathona ligt net aan de ander kant van Nafplio en heeft een bijzonder mooi strand.
Voor deze avond hebben wij Christo en Chrisanta met hun kinderen uitgenodigd, wij trakteren.
We eten overvloedig van een lamsschotel uit de oven in Asini met Teun en Sanne en Christo met zijn gezin.

20 mei
smiddags naar Tolo gewandeld en een beetje geshopt.
Daarna bij Maria bijna alle wijn opgekocht en nog wat kruiden.
Teun en Sanne zijn klimmen in de buurt van Didima, zo.n 40 km verder naar het zuiden.
Als we voor het avondeten naar de markt lopen blijkt dat café Aroma z'n tweejarig bestaan viert.
Er zijn lange tafels gedekt en op het buffet licht een gebraden speenvarken naast diverse voorgerechten.
Het is gratis eten en drinken vanavond bij café Aroma, Teun boft want die zou trakteren.

21mei
Na het ontbijt nemen we afscheid van Christo en rijden gezamenlijk met Teun en Sanne naar Nemea, daar bezoeken we de site en de atlethiekbaan.
Hierna richting Methoni, onderweg een picknick op een verlaten strand en om een uur of vier zijn we in Methoni waar de familie op ons wacht.

22 mei
De kinderen hebben een uitje voor ons geregeld en we vertrekken naar de Dunes of Navarinos.
Het blijkt een enorm resort te zijn en ze hebben het zwembad geboekt.
Voor de kleinkinderen is dit fantastisch een zwembad met allerlei speeltoestellen in het water.
De groten kunnen zich amuseren bij de super snelle glijbanen.
Rond 13:00 uur worden Geertje en ik opgehaald en na een lange rit in een golfkarretje komen we bij een Spa.
We krijgen een heerlijke massage.
Wat later dan gepland arriveren we bij het golfrestaurant waar we lunchen, aansluitend rijden we terug naar Methoni.
Die avond eten we bij Lilly en Yannis en praten de maaltijd voor woensdag door.



23 mei
Vandaag gaat het gebeuren, we hebben om kwart voor elf een brunch geregeld bij Niriides, het waait wat maar de brunch is gewoon goed.
Maartje heeft kontakt met Kostas, onze schipper, die verteld dat de zee te woelig is om ons over te zetten naar Sapienza.
Dat hadden wij zelf ook al ingeschat.
We moeten onze plannen dus aanpassen, een optie is de Boursie in de vesting.
Dit blijkt niet zo simpel, volgens de hotelmanager moeten we dat stiekem doen, vanwege het feit dat de gemeente deze lokatie tegen een stevige prijs verhuurt voor activiteiten.
Na enig overleg besluiten we naar Vodokilia beach te gaan en het versier commitee gaat vooruit.
Wij vertrekken een half uur later.
Het is warm en het waait stevig, als we aankomen heeft het commitee met palen met bloemen en linten een stuk afgezet, daar gaat het gebeuren.
Iedereen is gekleed in een variant op de kleuren van de Griekse vlag, blauw en wit.
Pater Remco is ceremoniemeester en begeleid het proces.
Eerst doet Geertje haar huwelijksverklaring en daarna doe ik het.
Dan doet een drietal kinderen een zegje naar en over het bruidspaar.
Pater Remco doet dan het officiele gedeelte en de overeenkomst is gesloten.
Als document wordt een stamboom voorzien van een vingerafdruk van elke aanwezige.
Er wordt getoost met Ouzo om de viering te starten.
savonds is er een echt Grieks diner met life muziek in The Old Story, waar iedereen zijn buik vol kan eten en drinken.
De sirtaki wordt gedanst en ook nog een aantal andere zeer vreemde dansen.
Rond half elf is het afgelopen en kan het bruidspaar aan de huwelijksnacht beginnen, terwijl de rest doorgaat met het feest.

24 mei
Naar het kapelletje op kaap kolibri gewandeld en daarna gelunchd in Finikounda.

25 mei.
Naar Vodokilia met Fleur en Teije, om gezandstraalt te worden.
Lunch aan het boulevardje van Gialova.

26mei
Met Yvanka naar het kapelletje op kaap kolibri lantaarntjes gezet en witte rozen.
Gelunchd op het pleintje de grootste en beste clubsandwich tot nu toe.

27mei
Alle kinderen zijn al vertrokken als wij richting de ferrie in Kyllini rijden.
Onderweg nog een cappu en een frappé en dan naar de kade.
De ferrie doet er ca 1,5 uur over om ons naar Poros op Kefalonia te brengen.
In Poros lunchen we met de bijna slechtste clubsandwich, een tentje aan de haven!
We worden gebeld door onze gastvrouw die ook een hotel heeft in Argostoli met de vraag of we ons bij het hotel willen melden.
Dat doen we dan maar, zij begeleidt ons naar Minies Beachvillas, echt in the midle of knowhere.
Het is een prachtig plekje, alleen jammer van het vliegveld dat 50 meter van ons af ligt.

28 mei
Na ons ontbijt gaan we richting Assos, maar ons echte doel is zwemmen in zee bij Myrtobeach.
Een prachtige zee met een even mooi kiezelstrand, gebruikt in de film van Kapitein Correlli.
Na het zwemmen lunchen we in Agia Efimia, een prima pitagiros sandwich.
Aansluitend gaan we naar de hoogste berg van Kefalonia voor het uitzicht.

29mei
We vertrekken na het ontbijt en rijden richting Sami voor de ferrie.
onderweg willen we nog een klooster bezoeken dat als mooi staat aangegeven.
Vlak voor het klooster drinken we op een boomrijk terras een frappe.
Er komen behoorlijk wat autos voorbij en zelfs een bus.
Als we aankomen bij het klooster blijkt het een puur commerciele aangelegenheid te zijn.
Hier hebben wij even niets te zoeken.
Door naar Sami waar we acient Sami bezoeken dat hoog boven het huidige Sami ligt.
De ferrie vertrekt om 14:45 maar is een half uur te laat.
Op dan naar Ithaki dat is een half uur varen.
de aankomsthaven is een rommelig klein lelijk haventje.
door naar ons logeer adres Cavos cottage, dat ligt tussen Stravos en Lefki, via een heel steil weggetje 800 meter naar beneden ligt het mooi verscholen.
Heel mooi en erg rustig.
Voor de boodschappen moeten we in Stravos zijn een slapend dorp met 2 supermarktjes, wat tavernes en cafes.
We rijden naar Frikes verderop een havenplaatsje met 100 inwoners.
Daar drinken we eerst een biertje en daarna eten we op de kade de "savolo" een gegrilde zeebaars met azijn, rozemarijn en krenten.

30 mei
Op naar Vathi voor de frappé en capuccino.
Op het plein bij de boulevard eten we een Pita Giros, best goed met een biertje erbij.
Omdat we afgelopen nacht een muggenplaag hebben gehad in huisje 1, doen we een beetje moelijk en bellen de huisbaas met het verzoek hieraan iets te doen.
Hij laat niet lang op zich wachten en zorgt ervoor dat we zonder zelf veel te hoeven doen verhuizen naar huisje 2.
savonds eten we in de cottage met uitzicht op Kefalonia.
Aansluiten heben we een plezierige avond met Gerrit en Gertie, gezellige mensen uit uit Teteringen die in huisje 3 verblijven.

31mei
Hoera Geertje is jarig, een bijzonder dag want vandaag gaat ze officieel met pensioen.
Naar de bron van Athousa via een warm voetpad van ca 1,5 km.
Aansluitend rijden we naar het wijndorp Perachori we scoren bij een lokaal wijnboertje een paar liter echte Ithakaanse witte wijn, die uitstekend smaakt.
Lunch in Vathi clubsandwich met bléh chips.
in de middag gaan we zwemmen in zee bij Polis beach.
Gegeten in Stravos nieuw restaurant, 5 dagen open, voor ons is dit het net niet, duur en niet te veel!
Nu borrelen bij Gerrit en Gertie.

1 juni
Omdat Anek onze ferrie heeft gecanceld moeten we vandaag de ferrie naar Kefalonia en vandaar naar Kyllini wijzigen.
Daarna na Vahti en naar boven via Paleachora naar de vervallen oude hoofdstad van Ithaki, Epano Chorio van rond 1500, een warme wandeling van heen en weer ruim een uur.
Het eindoel is de grot van de nimfen, die is echter gesloten.
In het uitgestorven dorp drinken we een biertje.
Daarna weer even zwemmen bij Polis beach.
Ik maak die avond Saganaki met mosselen en we drinken een afscheidsborrel met Gerrit en Gertie.




2 juni
Na het ontbijt naar Kioni een leuk vissersplaatsje voor de koffie.
onderweg zien we een paar leuke strandjes en op de terugweg gaan we even lekker afkoelen.
We lunchen in Stavros bij de oranje stoeltjes, een clubsandwich nu met frieten.
Bij de supermarkt kopen we spullen en maken kippensoep op z'n Grieks.

3 juni
Op naar het klooster dat we zien liggen vanuit ons terras.
We parkeren in een uitgestorven dorp, genaamd Exoghi, en wandelen naar ruim 500 meter hoog.
Je kunt wel op het terrein komen maar zowel het klooster als het kerkje is gesloten, dan maar genieten van het uitzicht.
Terug naar de auto en weer zwemmen in zee op het mooie strandje, Kourvoulia, net voorbij Frikes.
We willen lunchen in Frikes, maar daar hebben ze alleen clubsandwich met chips.
Dan maar naar Stavros waar we bij Delicieus wel een Griekse variant met frites scoren.
Lekker lezen aan het zwembad en af en toe het water in.
savonds eten we in Stavros tegenover de kerk, Musaka en pastichio, ook dit is geen succes.

4 juni
Vanmorgen gaat de tocht naar de Pilikataheuvel, aangegeven staat de school van Homerus, maar de Ithakanen denken dat daar het paleis van Odysseus heeft gelegen.
We vinden er wat Myceense muren van 2200 voor Christus.
Veel meer is er niet te zien en het eigenlijk een beetje een bende.
Via een omweg rijden we naar Frikes waar we koffie drinken aan de haven.
Weer even lekker in zee zwemmen en dan door naar Kioni voor een lunch, een tosti met chips, met onvriendelijke bediening, wat hier niet ongewoon is.
Omdat het hier wemelt van de Britten kennen ze geen sandwich met frites.
We doen wat boodschappen en kopen oa verse eitjes.
Na wat chillen aan het zwembad eten we de rest van de kippensoep.





5juni
Vandaag rijden we via een andere route naar Vathi, hoog bovenlangs.
Vanuit Stavros klimt de weg omhoog tot zeker 600 meter en via het dorp Anoge komen we uiteindelijk uit bij een klooster.
Het is het Kathara klooster dat hoog op de berg ligt.
We bezoeken het klooster dat niet veel te bieden heeft behalve een geweldig mooi uitzicht op Vathi.
Hierna klauteren we nog tot zo'n 700 meter de berg op via een moeilijk begaanbaar pad, in de brandende zon.
Terug naar de auto en door naar Vathi voor de koffie. Na de koffie gaan we richting Filiatrostrand, een heel mooi plekje met geweldig zwemwater.
Na het zwemmen gaan we terug naar Vathi voor de lunch, we eten geit uit de oven met een salade, prima!
Even nog wat boodschappen en terug naar Cavos cottage waar we het zwembad weer voor ons zelf hebben.

6 juni
We houden een rustige dag met koffie in Frikes even nog lekker in zee zwemmen en verder relaxen.

7 juni
Vanmorgen vroeg op pad, we hebben de ferrie van 8:45 van Ithaki naar Kefalonia en we zijn niet de enigen.
Tegen 10:00 uur zijn we weer aangeland in Sami, waar we nog wat rond wandelen.
Omdat we het snel alweer gezien hebben besluiten we naar Poros te rijden, tegen het eind van de morgen zijn we daar.
We wandelen langs de uitgestrekte boulevard en vinden een rustig tentje waar we koffie drinken met uitzicht op zee.
Deze koffie hoeven we niet af te rekenen want de eigenaar kan niet wisselen en geeft ons de frappé kado.
We wandelen terug naar het dorpsplein waar we wederom met uitzicht op zee een clubsandwich eten.
Aansluitend rijden we naar de haven waar we nog een smerige koffie drinken.
Dan hebben we om 16:50 de ferrie naar Kilini, vandaar moeten we naar Patras voor de ferrie naar Venetië.
We kunnen rustig aan doen en proberen kalamata olijven te scoren, maar dat lukt niet op deze route.
Ook de tavernes liggen hier niet voor het oprapen en uiteindelijk programmeren we de tomtom en komen na 3 missers uit bij een leuke taverne aan de kust.
In Paralia Kato Achaias aan het strand tegenover een beachclub, een beperkte kaart, maar ze hebben eten.
Door naar Patras, altijd weer zoeken naar de ferriehaven hier.
We checken in en krijgen weer een fraaie hut, deze keer aan de zijkant van de boot.
Toevallig hebben we dezelfde purser als op de heenweg en hij zorgt voor een uitgebreid ontbijt, zodat we tevens een lunchpakket kunnen samenstellen.
Op naar Venetië!