Griekenland 2016

23 augustus
Vanmorgen om 8:40 vertrokken wij uit Veghel richting Ancona voor de ferrie naar Griekenland.
Na ongeveer twee uur rijden verlieten we de snelweg voor een cappucino in Bad Neuenahr, een verrassend leuk plaatsje.
Geheel ommuurd met leuke straatjes, een stop om te onthouden.
Door naar ons lunch adres, Karlsbad een nietszeggend gehucht net voorbij Karlsruhe, wel een lekkere strammer max gegeten.
Het viel mee op de weg en we arriveerden rond kwart over vijf bij ons overnachtingsadres, het witte hert , bij de Weissensee.
De kamer had best wat groter mogen zijn, maarja het is niet anders.
Na te hebben uitgepakt, wandelem we naar de Weissensee en landen op het terras van de Steigmühle, waar we een bier drinken en eten.
Niet slecht, naar we gaan er niet voor omrijden.
Terug naar het witte hert, das niet gemakkelijk, een helling van 14% na het eten, maar we klaren het.
Vanwege dinsdag ruhetag is het een doodse boel, maar we hebben gelukkig zelf voor wat versnaperingen gezorgd.

24 aug 2016.

We zijn bijtijds op en constateren dat ondanks dat het pension vol zit je hier weinig overlast hebt van de andere gasten.
Het ontbijt is goed Duits, broodjes met beleg een eitje etc.
Na het ontbijt rijden we richting Brennerpas, naar de BrennerHütte in Gries Am Brenner voor een prima cappucino.
Dan nog even tanken en richting Italië, alles gaat voorspoedig, zonder file.
Even na 16:00 uur arriveren we bij ons overnachtingsadres, Ostaria da Cesare , dat ziet er goed uit, al is het in de middle of nowhere!
Ze serveren een prima biertje en we genieten van het mooie uitzicht.
De kamer beschikt over een grootse badkamer.
Vanavond diner hier, ben benieuwd!!
En het was geweldig, vooraf een carpaccio van black angus en als hoofdgerecht Geertje lamskoteletten en ik een mix grill.
Sangiovese erbij voor nog geen 10 euro, waar vindt je dat, doen deze krijgt van ons een 10!

25 aug
Na een uitstekend ontbijt en een meevallende rekening, gaan we toeristisch richting Ancona.
Bij een café in een klein dorpje drinken we een hele goede cappucino, voor wel 1,40.
Als we weer op pad zijn worden we gebeld door Anek over een vertraging van onze ferrie, het wordt drie uurtjes later!
We hebben dus meer tijd en gaan op zoek naar een eet adresje, dat vinden we niet in het super drukke Fano, maar wel ergens langs de weg, waar we een prima menuutje scoren.
Voor op de ferrie kopen we brood en zalmfilet en dan op naar Ancona.
We missen een afslag en zien Ancona van een andere kant, maar weten toch de haven te vinden, waar we inchecken en in de rij gaan staan.
Als we eenmaal op de ferrie zitten verlaten we da haven van Ancona onder het genot van een fris biertje.

26 aug
We worden vroeg gewekt door een vrolijke omroep installatie die verteld dat het restaurant weer open is.
Daar gaan wij dus geen gebruik van maken, maar we eten muesli met joghurt aan dek.
Dan blijkt een paar uur later dat de boot eerst even Corfoe aandoet ipv via Igoumenitsa, dat kost weer een extra uurtje.
We komen dan ook pas om half één ipv 9:30 in Igoumenitsa aan.
Maar goed dan op weg naar Kastraki, we zijn blij met de nieuwe weg, dat schiet op.
Als we de snelweg afgaan richting Kastraki, landen we even bij een taverne voor de lunch, salade met souvlaki.
Dan door naar Meteora en tegen 16:00 zijn we bij ons overnachtings adres, Papastathis Guesthouse, (alleen te boeken via Booking) of vraag mij om het email adres, waar een mooie kamer, met balkon op ons wacht.
Omdat de kloosters rond deze tijd sluiten wandelen we het dorp in en drinken een mythos op het dorpsplein.
Op aanraden van de eigenaar gaan we souvlaki eten bij Gardenia in het dorp, daar kun je prima eten.

27 augustus.
We staan bijtijds op en na het ontbijt trekken we de wandelschoenen aan om Meteora te verkennen.
Onze eerst stop is Agios Nikolaos Anapafsas, een klein klooster net buiten Kastraki.
De jongen bij de ingang is een beetje sikkeneurig, waarom begrijpen wij niet echt! Het is zo'n prachtige dag.
Het is het kleinste klooster van de zeven die er nog zijn, het waren ooit 23 kloosters.
De gebedsruimte is slecht 4m2, dat is dus niet groot.
Nadat we dit klooster hebben bezocht klauteren we via een ezelspad omhoog en komen uit bij klooster Varlaam, de twee na grootste, het grootste is Megalo Meteoro, dat ligt ook het hoogst.
We laten Varlaam links liggen en wandelen over de weg naar klooster Rousanou, dit is nu een vrouwen klooster.
Het stamt uit 1388 en het is aan de inzet van een vrouw uit Kastraki te danken dat het nog bestaat en is gerenoveerd.
Als we dit klooster bezocht hebben dalen we weer af naar Kastraki, wisselen van schoeisel en rijden richting Sivota.
Onderweg lunchen we in een taverne langs de weg.
In Sivota is het een drukte van belang op Mega Ammos Beach, het is weekend en dat is te merken.
Dimitri ontvangt ons, we krijgen studio één toegewezen en pakken uit.
Nog even boodschappen doen en een biertje op een terras bij de haven.
Die avond eten we voor de deur bij Ionion, we treffen het want het wordt een avond met live muziek.
De ober is in een jolige bui en het duurt even voordat we na het eten kunnen afreken.
Op ons eigen terras leggen we nog een kaartje en genieten van de live muziek bij de buren.

28 augustus.
We doen vandaag relaxed en gaan na het ontbijt zwemmen in de heerlijke heldere zee.
Dan even lezen en frappé halen bij de kiosk en doorlezen.
Rond twaalf uur wandelen we naar het dorp waar we lunchen met uitzicht op de haven met zijn vissersbootjes.
De hele middag lekker luieren en savonds uit eten in het eerste restaurant, voorheen heette dat 1997, als we het dorp binnen wandelen.

29 augustus
Na het ontbijt duiken we het heldere water weer in om nu 8 banen te zwemmen.
Hierna even een frappé onder de olijfboom en dan richting Parga, het mooie maar toeristische dorp met z'n leuke winkeltjes.
Op een terras aan de boulevard eten we een clubsandwich, ook hier is één genoeg voor twee personen.
We klimmen naar het Castel van Parga, dat is enigzins vervallen maar biedt een mooi uitzicht op het amphitheaterachtige dorpje.
Terug in het dorp gaan we nog even shoppen en dan terug naar het heerlijk rustige Sivota.
Deze avond eten we bij Mega Ammos met uitzicht op zee.
Als ik het voor het kiezen heb prefereer ik Ionion, beter eten en gezelliger bediening.

30 augustus
Na het ontbijt en de zwemoefeningen gaan we richting Glyki, de toeristische route.
Daar aangekomen eerst een primma frappé en Geertje een cappucino voor totaal wel 3 Euro.
Om te kunnen eten moeten we naar de brug, waar aan beide zijden een taverne is.
Wij kiezen de rechter en hebben een tafeltje in de bedding, met de snelstromende river op een meter afstand.
Het eten is prima en we vervolgen onze weg richting de parkeerplaats vanwaar we bovenloops de Acheron gaan volgen.
De Acheron heeft een gedeeltelijk onderaardse loop, hetgeen waarschijnlijk een reden is dat in de Griekse mythologie de Acheron een van de Rivieren van de Onderwereld was.
De rivier vormde de grens van de onderwereld zoals zij die zich voorstelden.
Over deze rivier moesten de schimmen van de doden gebracht worden door Charon de veerman.

We volgen het wandelpad dat ons in een uur naar de brug over de rivier brengt.
Ik zie tot mijn verbazing dat er een nieuwe brug is gemaakt om de zijtak over te steken
In het verleden ben ik hier steeds gestrand omdat de brug ontbrak.
Als je wilt kun je nu door wandelen naar het souliplateau, wij doen dat maar nu even niet, want daar staat 4 uur voor, maar een volgende keer wellicht wel.
Over dezelfde route keren we terug naar de parkeerplaats drinken de watervoorraad op en gaan weer richting Sivota, waar de zee ons lokt voor nog een zwempartij.
Rond half acht wandelen we naar het dorp waar we bij taverne Spyros eten, een giga Gyrosschotel, zeker goed voor twee personen.

31 augustus
Vandaag een chill dag, na het ontbijt even zwemmen en de was doen.
Daarna wandelen we naar het dorp waar we op de boulevard een clubsandwich scoren en die heerlijk in het zonnetje consumeren.
Hierna wandelen we weer terug naar Mega Ammos, waar we lezen en nog even de zee in duiken.
De avond brengen we door bij Ionion, waar weer life music aanwezig is.

1 september
Rond 10:00 uur rijden we weg richting Monodendri, we pakken deels de toeristische route.
Als lunch krijgen we in het Zagori gebied een enorme punt kip- en courgette-pei een streek gerecht.
Daarna rijden we richting Kipi waar we de beroemde boog bruggen bezoeken.
Rond vier uur zijn we in Monodendri, waar we eerst even naar het uitkijkpunt rijden en de kloof bewonderen.
Als we bij ons hotel aankomen krijgen we even een enorme onweersbui kado.
Gelukkig duurt deze niet lang en kunnen we uitpakken.
Hierna wandelen we het dorp in voor een souvenier voor thuis.
Als we dat gekocht hebben wandelen we naar Agia Parakevski, een kloostertje tegen een bergwand van de kloof geplakt.
Op de weg terug zoeken we nog even waar het wandelpad voor morgen begint, hopende dat het doorgaat, want de weersvooruitzichten zijn niet echt goed.
We eten die avond bij een hotel aan de overkant, prima eten.

2 september.
We wagen het erop, na het ontbijt ziet het weer er goed uit.
De wandelschoenen aan dus en er rond half negen op uit, langs de kerk richting het pad naar de kloof.
Het begin van het pad is opgeknapt en opnieuw aangelegd.
De rest naar beneden is nog het oude ezelpad, goed opletten dus, want het is nog glad van de regen van gisteren.
Het is bijna een uur om de 900 meter af te dalen.
Als we beneden zijn slaan we af richting Vikos, een wandeling van ruim 5 uur, dat gaat niet lukken ivm de verwachte regen.
Na een paar honderd meter kunnen we de rivierbedding in, die droog staat.
We wandelen dus maar door de bedding, wat af en toe op rots-hoppen lijkt.
Na ongeveer anderhalf uur komen we bij het wandelpad terug, het is dan tegen elf uur.
We besluiten terug te gaan en kiezen nu voor het wandelpad, dat gaat iets sneller.
De route omhoog is afzien, af en toe de zon en steil omhoog, we redden het in ongeveer 45 minuten, hetgeen we zelf eeen hele prestatie vinden.
Terug in het hotel na ruim 4,5 uur, een verdiende douche en daarna in het dorp lunchen een clubsandwich met een wit biertje van Alpha.
Net weer terug in ons hotel barst de bui los, net op tijd binnen, waar Sofia Pink Floyd draait.
Dat wordt lezen en candy crushen en een diepgand gesprek met Sofia.
Vanavond eten we in het hotel en zijn heel benieuwd!
Beef met pasta het smaakte goed.
Na het eten nog een karafje wijn en muziek uitwisseling met Sofia, die zelf ook in een groep zingt.

3 september

Eerst ontbijten en dan gaan we richting het zuiden, naar Krioneri.
Net voorbij Iaonina drinken we koffie en besluiten tijdens de koffie om langs de oude handelsroute naar het zuiden te rijden.
We slaan af van de hoofdweg en bij het eerste beste dorp rijden we ons klem.
Als we terug rijden worden we staande gehouden door een man, het blijkt een Griekse Nederlander te zijn uit Halsteren, hij wijst ons de juiste weg.
Het kost wat moeite o de oude route te volgen omdat ze bezig zijn met een nieuwe snelweg naar de brug bij Patras.
Gelukkig vinden we met wat moeite de juiste route.
De lunch doen we in Amfilochia aan de drukke boulevard eten we een clubsandwich, waarna we door rijden em af en toe zelfs een stukje snelweg hebben.
Rond half vier arriveren we bij Socrates waar we een villa hebben geboekt, net buiten Krioneri.
We checken in en krijgen zelfs twee fietsen, waarmee we even later richting Galatas fietsen voor een biertje en boodschappen.
Die avond eten we met uitzicht op het water een saganaki met garnalen.

4 september
We zijn bijtijds op en ontbijten heerlijk buiten op ons terrasje.
Hierna brengen we de fietsen terug naar Socrates, één blijkt een lekke band te hebben, geen probleem voor Socrates.
Dan rijden we richting de brug over de golf van Korinthe, 13.30 Euro tol, maar ga maar eens omrijden!
We rijden over de tolweg richting Athene en daarna richting Tripoli.
Vanaf Tripoli is het twee baans naar ons volgende adresje in Kotronas.
Langs de weg eten we ergens, natuurlijk, een club sandwich.
Rond half vijf arriveren we bij Kotronas Bay, waar we een leuk appartement hebben.
Als we hebben uitgeladen wandelen we in een paar minuten naar het haventje voor een Mythos.
We besluiten aansluitend te gaan eten en bestellen voor twee personen een Ouzo schotel, inktvis, garnalen en diverse groenten hapjes.
Nog een potje Yathsee op ons terras en snurken maar.


5 september
Na, een overigens, uitgebreid ontbijt gaan we op pad.
Vanuit Kotronas doen we de Mani linksom en rijden via een mooie route richting het zuiden.
Onderweg zien we een terras dat het gehele jaar open is, maar nu even niet.
Doorrijden dus maar en na wat fraaie vergezichten daken we af naar het iddilische Porto Kayio, een heerlijk plaatsje waar we koffie drinken.
Het lijkt op de Bleu Lagoon.
Na de koffie rijden we naar kaap Tenaro waar we parkeren, de wandelschoenen aan trekken en het pad nemen naar het einde van de wereld cq het begin van de onderwereld.
Het pad is niet echt goed begaanbaar en als er op een bepaald moment een man inhalen met een kunstbeen, zijn we verbaasd en vol respekt.
Aangekomen bij de vuurtoren, die de grens markeert, blijkt dat er twee vrienden van de man staan te wachten, die een film maken met een drone.
Wij drinken wat water, maken wat fotoos en keren terug naar de auto en het terras van een taverne waar we een Griekse salade soldaat maken.
Na de lunch rijden we langs de westkant terug, via het mooie Vathia, naar Kotronas waar we in zee de warmte van ons afspoelen.
We douchen en wandelen weer naar het haventje voor een fris biertje.
Eten doen we even verderop, waar we de keus hebben tussen Dorade, Kingsfisch of een vreemde kreeft, wij nemen de Koningsvis en die smaakt goed.
Nog even wat chillen op ons terras met een glas wijn en dan weer zzzzzz!

6 september
Na het ontbijt wandelen we richting een soort schiereiland bij Kotronas.
Het is even zoeken om het juitse pad te vinden, dat toch wat verder weg ligt dan gedacht.
Als we het gevonden hebben lopen we tussen de olijfboomgaarden door richting de zee en constateren dat de eerste druppels de regen aankondigen.
We komen bij een kiezelstrook die het mogelijk maakt om over te steken naar de landtong, waar we een gesloten jerkje aantreffen.
verder op het eiland huizen blijkbaar geiten en paarden of ezels aan de uitwerpselen te zien.
Verder is er niet veel te beleven en we wandelen terug naar het haventje voor een frappé en een cappu freddo.
Dan kondigdt zich de eerste bui reeds aan en we gaan even terug naar ons appartement om later weer bij de haven een clubsandwich te eten.
Het onweer gaat dan echt los, de Bora steekt op en we moeten naar achterin het restaurant vluchten, gelukkig blijven we droog.
Op een droog moment lopene we terug naar Kotronas Bay en zijn net op tijd binnen.
Het knalt er buiten vrolijk oplos, met fikse buien.
Dat doet ons doen besluiten om voor het diner gebruik te maken van de roomservice, we krijgen niet wat we besteld hebben, maar de stoofschotel die we wel krijgen smaakt goed!
Het blijft de hele avond en nacht knallen en stormen.

7 september.
Als we weer een uitstekend ontbijt, zacht gekookt eitje op verzoek, hebben gehad betalen we en vertrekken richting Drepano, onze laatste stek van deze vakantie.
In Skala lopen we direct vast op onze toeristische route, het begint met wat forse plassen, aansluitend een soort rivier waar we door moeten en uiteindelijk houdt de brandweer ons tegen, we kunnen niet verder!
Dan maar keren en op goed geluk richting Sparta, dat lukt.
Als we willen tanken moeten we wachten tot nde elektriciteit het weer doet, geen probleem dan maar een koffie.
Richting Sparta proberen we nog één keer toeristisch te gaan, maar stranden weer op een soort rivier ipv een weg, dan toch maar de snelweg, dat schiet wel lekker op!
Na een paar lunch pogingen die op niets uitlopen rijden we door naar Tolo waar we in een zonnige ambiance een glas wijn en een clubsandwich eten.
Daarna door naar Anessis Villas, even bellen en Anna komt voor ons villa 2 openen.
Uitpakken en ons installeren, dan even boodschappen doen bij Maria en een biertje op het pleintje.
We eten bij Nikos, zijn dolmadakias zijn onovertroffen.
Tijdens onze maaltijd komt Christos binnen en na een hartelijk weerzien buurten we verder over van alles en nog wat.
De wijn vloeit rijkelijk, net als de ouzo, maar het is een mooie avond.

8 september.
Het is een broeierige dan vandaag en we rijden naar Nafplio, het is druk in de voormalige Griekse hoofdstad.
De temperatuur is voor het gevoel subtropisch in de smalle straatjes en na de koffie ontvluchten we de stad om in Tolo een clubsandwich te eten.
We shoppen wat en dan chillen en lezen op ons eigen terrasje.
Deze avond eten we op het centrale plein, waar het gezellig druk is, bij de slager die ook een taverne heeft.
9 september
We gaan vandaag richting Nemea.
Onderweg stoppen we na enig zoekwerk eerst bij de graven van Dendron, deze stammen uit de Myceense tijd.
We zijn de enige bezoekers en op het omheinde terrein hebben we alle vrijheid om de ca 15 graven in de vorm van een tomb te bekijken.
Door naar Nemea, waar ik, hoera, korting krijg vanwege mijn jeugdigheid.
Eerst het museum, dat een goed beeld geeft van dit 2500 jaar oude heiligdom cq sportcomplex.
Er werden om de twee jaar de Nemeïsche spelen gehouden, vanaf 573 voor Christus.
Dan de site zelf, waar ik in 2002 voor het eerst was.
Er is niet veel veranderd,we zien alleen dat het aantal zuilen van de tempel van Zeus, na een herstel project van drie naar negen is gegroeid.
Een kleine tentoonstelling laat ons zien wat er tijdens dit project gedaan moest worden om dit te realiseren.
Bij Geertje komen gevoelens van thuiskomen los, ik had dat ook in 2002 en herken dat wel!
Wellicht hebben meer Nemeagangers dat gevoel!!
We gaan nog even door naar het stadion, via een tunnel bereikbaar vanuit de kleedkamers.
Dit stadion geeft een goed beeld geeft van de sport uit die tijd.
De lengte van de hardloopbaan is 600 Nemeïsche voeten, ca 180 meter, Geertje loopt hierop een nieuw baanrecord.
We mogen dat echter niet tellen om twee redenen, 1, ze is een vrouw en 2 de atleten liepen geheel naakt.
Dan is het tijd voor de lunch en we eten een Griekse salade, vergezeld van een prima Nemea Rosé, in een taverne die is gelegen tussen de site en het stadion.
Als we weer richting Drepano koersen doen we nog even Flious aan, hier werd in de oudheid vermaarde wijn gemaakt.
Wat wij zien zijn de contouren van wat eens een paleis geweest is met daarachter een theater.
Er is hier nog wel enig graafwerk te verrichten om e.e.a. goed te presenteren.
Dan echt terug naar ons eigen terras om nog wat te lezen.
Tegen etenstijd wandelen we over het strand naar Tolo waar we bij Cher Gilles mosselen eten met frites.

10 september
Tijdens het ontbijt besluiten we rchting de oostkant van Argolidia te rijden.
We willen naar Mhetana en antiek Troizen, als ik de navigatie instel maak ik een kleine vergissing.
Daar komen we echt achter als ik op een moment een kleine zijweg wordt ingestuurd, die smaller en smaller wordt, op een gegeven moment gaat het over in een beton pad.
Dan wordt het wel erg steil en smal, er doemen huizen op, daar moeten we zijn, achteruit is geen optie, door dus.
We komen op gladde tegels en ik kan de auto kan net door de steegjes manouvreren en ineens staan we op een kerkplein naast de provinciale weg.
Agio Eleni heet dit fraaie dorp waar we zijn beland, alleen jammer dat we hier niet moeten zijn.
Toch maar Trizina intikken en ja, nog 30 km verder!
Na weer een half uur komen we aan in Trizina en begeven ons naar de romantische Taverne Mnokas waar we koffie bestellen, in dit binnenland is cappucino geen mogelijkheid, dus Geertje gaan aan de Griekse koffie.
We vragen het kaartje van de omgeving met alle high lights, dit is een kopietje van een handgetekend kaartje.
En we gaan op pad, eerst de toren van Diateichisma en door naar de duivelsbridge.
Dan weer even de auto in naar antiek Troizen of te wel Aciënt Trizina, een verlaten site, waar wij de enige bezoekers zijn.
Na dit bezoek gaan we richting Methana, een vroeger vulcanisch schiereiland, waar het riekt naar methaan.
Onderweg blijkt dat we midden in een rally met oude auto's zitten.
Aangekomen op en in Methana lunchen we op de boulevard en zien steeds meer oude auto's arriveren die langs de waterkant worden opgesteld.
Na de lunch zien we dat er een groene ford taunus tussen staat met reclame van Nikos Scandalis, onze plaatselijke Taverne eigenaar.
We maken een foto en die avond blijkt dat hij de chauffeur van de auto was die dag.
Even later rijden we Methana uit richting het noorden, het doel is langs de kust te rijden en de Pauzianus Baths te bezoeken.
Die vinden we niet, want net als zo vaak is er geen laatste bordje langs de weg te vinden, zodat we ze voorbij rijden zonder ze te hebben gezien.
Maar evengoed een mooie dag met uiteindelijk een verfrissende duik in de zee bij Drepano.

11 september.
Christos komt na het ontbijt even buurten en verteld dat hij Mr Papoulopoulos heeft gebeld maar niet wist wat wilden.
Ik laat hem een foto zien van een kapelletje wat je vindt langs de Griekse wegen.
Na enig heen en weer gepraat over het kapelletje en de prijs rijden we naar Milli, waar drie kilometer verder het bedrijf van Mr papoudopoulos is gevestigt.
We worden weer met open armen ontvangen en krijgen een aantal opties te zien, de keuze is snel gemaakt.
Het wordt een vierkant kapelletje.
Dimitrios zegt toe dat we het dinsdag kunnen ophalen, hij maakt het gereed in de door ons gewenste kleuren blauw en wit, voor een aantrekkelijke prijs.
Op de weg terug doen we koffie met uitzicht op de zee, aan de overkant ligt Naphlio in de zon.
Het is weer genieten lekker op het terras.
We rijden door voor de lunch naar Tolo, een clusandwich met witte wijn bij Hippocampus.
Nog even de multimedia show bekijken in aciënt Assini, helaas in het Grieks, jammer! gemiste kans van de Europeesche subsidie.
Dan terug en ons boek uitlezen, ook vakantie!
Die avond eten bij Pelicanos, waar kwam die naam ook alweer vandaan?

12 september
De dag gestart met een frappé op het dorpspleintje.
Daarna bij Maria bijna alle wijn opgekocht en nog wat kruiden.
Met de auto naar Vivari om op het strandje lekker te eten, achovis en een salade.
Toen kregen we weer een onweersbui, met heel veel water.
Op naar Tolo daarna, waar Geertje een afspraak heeft met de lokale kapster.
Dat ziet er goed uit na de knipbeurt.
Die avond gaan we met Christos en zijn gezin uit eten, samen met onze Zweedse buren.
Christos heeft kip met griekse pasta geregeld als diner, een goed keuze.
Goed gezelschap en lekker eten en drinken.

13 september.
Vandaag gaan we richting ferry, maar eerst nog even naar de lokale markt en een frappé op het pleintje.
Christos komt nog even gedag zeggen als we op het pleintje aan de koffie zitten.
Dan alles pakken en richting Mili, waar we ons kapelletje ophalen bij mr Papadoupolos, hij heeft er iets moois van gemaakt.
Het kapelletje wordt stevig verankerd op de achterbank en we gaan richting Patras, onderweg eten we goede vissoep in Derveni.
We checken in bij een totaal nieuwe haven, waar assielzoekers proberen over het veel te lage hek te klimmen.
Het inchecken duurt even maar dan zijn we aan boord van een ferrie van Super Fast en het biertje smaakt best, met uitzicht op Patras!

14 september
De ferrie arriveert rond half vier in Ancona en na een half uur zijn we de boot af.
Het duurt altijd even om Ancona uit te komen, het eerste stuk is een ramp met al die vrachtwagens en campers op een tweebaans weg.
Rond zes uur arriveren we bij het door ons geboekte hotel in Bagnolo San Vito, het vrij nieuwe La Corte Albergo Meublé, niet echt gezellig, maar prima voor één nachtje.
Op aanraden van de receptioniste lopen we richting een pizzeria, Loris e Chiara, ongeveer een half uurtje wandelen.
Het dorp stelt niet zo heel veel voor, zeker geen toeristische bestemming.
We eten een prima pizza á tonno met een goed glas wijn.
Het is al donker als we terug wandelen naar ons hotel, er blijken wat meer kamers bezet.
In de bar drinken we nog een glas uitstekende witte wijn voordat we in bed kruipen.

15 september
Bijtijds op, want we hebben zo'n 700 km voor de boeg vandaag.
Na het ontbijt op z'n Italiaans, met groene eieren koersen we richting Brennerpas.
Het loopt allemaal voorspoedig en rond de middag zijn we in Griess am Brenner voor de koffie.
Dan Oostenrijk door en voor de lunch Füssen in, een leuke stad met veel toeristen, maar dat maakt het gezellig.
Na even zoeken, eten we een salade bij een restaurantje dat Früsh's Eleven eet.
Als we na de lunch weer op weg gaan komen we bij Stutgard in een verkeersinfarct terecht, alles staat vast en ook de Navigatie kan ons niet meer helpen.
Twee uur later dan gepland arriveren we in Karlsbad bij onze Gasthof zum Hirsch, waar we in de serre van de gasthof een biertje drinken en een duitse maaltijd naar binnen werken.
We hebben hier een prima kamer voor een bescheiden bedrag.
Morgen gaan we richting huis en zit het er weer op.