Griekenland 2008.

Rondreis Finikounda via Kithira naar Drepano.

vrijdag 25-04-08.
Na te hebben gepakt vertrekken we, net even na negen uur met z’n drieën richting Frankfurt, Job achterin en VDO-Miep op het dashboard.
De reis verloopt goed, net in Duitsland even de weg af voor de koffie en later voor de lunch.
Dan naar het station bij het vliegveld van Frankfurt, dat weet Miep dus niet te vinden en we doen dus 2 rondjes over het gigantische terrein rond het vliegveld.
Uiteindelijk vraagt Job het aan een taxichauffeur, waarna we via binnendoorroutes Job afzetten bij de ingang van een gebouw met de letters DB op de gevel, we hopen dat het goed uitpakt en het inderdaad het station blijkt te zijn.
Wij rijden verder en komen prompt in 10 kilometer file terecht voor Würzburg, na zeker een uur ellende komt het weer op gang en koersen we richting Nürnberg.
Even later staan we een uur volledig stil omdat er verderop een vrachtwagen is omgevallen. Het komt weer opgang en we worden omgeleidt, we denken dat we met Miep een andere richting kunnen kiezen dan de rest.
Dat werkt dus niet en Miep probeert ons steeds een ander richting op te krijgen, we weigeren categorisch en volgen de borden.
Na 20 kilometer 2 baans komen we terecht bij een wegopbreking met tijdelijke verkeerslichten, 2 auto’s per keer dus.
Ook dit duurt weer een half uurtje, nu zijn we het echt zat aan het worden en besluiten in het eerst volgende dorp, Neustadt am Aisch te overnachten.
We vinden een jaren 50 Ikea gasthof met de kaalste kamer die ik ooit heb gezien.
s-Avond eten we Mexicaans in een jeugdcafé op de markt.



zaterdag 26-04
We zijn om 6:00 al wakker, dit wordt veroorzaakt door krakende vloeren, net zoals in Rotterdam aan de Achterhaven.
Het ontbijt wat eerder nuttigen is geen probleem en om 8:00 uur rijden we aan.
Vandaag gaat het allemaal een stuk voorspoediger, we schieten lekker op, ff koffie langs de weg en weer verder.
Snel door Oostenrijk, in Italië een sandwich als lunch, heerlijk in de zon (22°) dan weer de auto in.
Het gaat goed, als we bij Faenza de tolweg afgaan hebben we mazzel, bij de motorrijder voor ons sluit de slagboom niet en het apparaat accepteert mijn kaartje niet, we zijn dus verplicht om zonder te betalen door te rijden naar Solarolo.
Miep doet het nu goed en leidt ons naar onze ludieke Albergho DuButo .
Solarola stelt niet veel voor qua dorp en het is er erg rustig, maar op het terras van bar Centrale maken 3 Italianen kabaal voor 100, ze hebben het over Wesley Schneider, doettie wel of niet mee aan het EK.
Wij zitten aan de witte wijn en genieten, op de achtergrond oefent het dorpsblaasorkest van Solarolo: Yellow Submarine, de lucht is strak blauw en de zon schijnt.
s-Avond is er een tafeltje voor ons gereserveerd en niet voor niets, het is er behoorlijk druk, de keuken van Andrea is uitstekend en de bediening ook.
De ober proeft alle wijn voor en spoelt dan de glazen met een beetje wijn dat hij daarna ook opdrinkt, een mooi ritueel om te aanschouwen.

zondag 27-04
Na een uitstekend ontbijt vertrekken we richting Ancona, rustig via de parallelroute, wel wat om blijkt en bij Rimini is het super druk.
Tegen half twee zijn we in de haven van Ancona en checken in bij Anek.
Tot onze verbazing kunnen we direct de ferrie oprijden en om twee uur zitten we met een glas witte wijn op het achterdek met uitzicht op Ancona.
De boot vertrekt mooi op tijd.
We hebben een mooie hut aan de voorkant van het schip en kunnen zien waar de ferrie heen vaart door onze eigen 2 privé patrijspoorten.
s-Avonds laten we ons verleiden tot een keuze in het zelfbedieningsrestaurant, dat valt dus weer reuze tegen.
Volgens Anek zou dit restaurant een ster hebben gewonnen vanwege de goede kwaliteit van het eten, wat ons betreft kunnen ze dat ding direct weer inleveren.
Totdat de zon ondergaat zitten we aan de witte wijn in de lounche, met uitzicht op de horizon voor ons, daar schuilt Griekenland achter.



maandag 28-04.
Op de ferrie slaapt het altijd wat onrustig vanwege de motoren, tegen de tijd dat het schip aanlegt in Igoumenitsa zijn we wakker en gaan op naar het ontbijt.
De ober in het service restaurant serveert ons een boyled egg, gebakken en drijvend samen met spek in de olie.
We klagen niet over de verse Jus d orange.
Rond 13:00 zijn we in Patras en rijden richting Finikounda.
VDO-Miep is nu geheel de weg kwijt en roept maar steeds dat we moeten keren en of linksaf slaan.
Uiteindelijk geeft ze het op en zegt helemaal niets meer.
Onderweg eten we op een terras aan zee, onze eerste Griekse salade, dat smaakt!
Even na 18:00 uur arriveren we op ons adres in Finikounda, een leuk beachhuis direct aan het strand en uitzicht op zee.
Weinig later zitten we op het terrasje achter een glas rode (ja, Griekse) wijn.
Dineren doen we in Finikounda op een overdekt terras bij Dionysos.
We zitten net en het begint keihard te regenen, maar wij zitten droog.
Mijn octopus smaakt heerlijk van de houtskool en de rosé smaakt er uitstekend bij.




dinsdag 29-04
We staan om 9:00 op, de bedden zijn behoorlijk hard om op te slapen, maar ja wat wil je Sparta ligt hier niet zo ver vandaan.
Omdat we niets in huis hebben, wandelen we naar het dorp en starten met een cappucino aan de haven.
In de middag lopen we naar het kapelletje op kaap kolibri en genieten van de diversiteit aan voorjaarsbloemen in de bermen en velden.
s-Avond eten we weer in Finikounda bij Elena gebouwd op een rotsplateau, met uitzicht op de haven.



woensdag 30-04
We liggen weer tot 9:00 uur in bed en dan uitgebreid ontbijt op ons eigen terras.
De huisbaas komt ijskoffie brengen, dat smaakt best goed.
Even later belt Yvanka, die staat met Ruud bij het autoverhuurbedrijf waar een mevrouw moeilijk doet over de restbetaling, uiteindelijk geef ik mijn creditcardnummer maar door, hiermee is dit ook weer opgelost.
(Ben benieuwd hoe laat ze hier zullen zijn?)
Rond half vijf gaat de telefoon, het is Ruud ze zijn net Pylos uit en rijden richting Methoni, dat gaat dus goed.
Klokslag 5 uur zijn ze bij de beachhouses en even later zitten we aan een drankje.
De huisbaas komt een giga gerilde vis brengen met een fles zelf gemaakte rosé, dat smaakt heerlijk.
s-Avonds hebben Ruud en Yvanka weer trek, dus gaan we weer naar Finikounda, zij eten en Jeanette en ik drinken en knabbelen mee.



donderdag 01-05-08
Om 7:30 kraait de haan, een sms van Job. Hij verwacht om rond 11:30 in Kalamata te zullen zijn.
We moeten wel naar het busstation omdat er een treinstaking is, heeft hij de bus genomen vanuit Athene.
Na het ontbijt vertrekken we om hem op te halen, eerst nog even Ruud en Yvanka wekken en onze sleutel afgeven, anders hebben zij geen ontbijt.
In Kalamata is het even zoeken, maar met behulp van een Kalamatees vinden we uiteindelijk het busstation.
Job zit al in het restaurant, we drinken gezamenlijk nog een cappucino en rijden terug naar Finikounda.
Het is 1 mei en alle Grieken zijn vrij, dus het is ontzettend druk op de weg.
Na de middag duiken Job en ik nog even de zee in (bbrr) om een frisse neus te halen, de rest durft niet.
s-Avonds weer eten met z’n allen op het terras bij Elena, uitzicht op de haven van Finikounda.



vrijdag 02-05
We ontbijten met vijven op het terras, uitzicht op zee, dat wekt de eetlust.
Ruud en Yvanka vertrekken dan naar Pylos en Job, Jeanette en ik trekken de wandelschoenen aan en wandelen richting Methoni via Evagelismos, zo’n 2,5 uur door de heuvels.
In Methoni treffen we Ruud en Yvanka en we lunchen gezamenlijk op het plein aan de zee.
Het is de bedoeling om na de lunch de Venetiaanse vesting te bezoeken, dat lukt vandaag niet meer, het is na 15:00 uur gesloten.
Dan maar terug naar Finikounda en nog even verkoeling zoeken in zee.
s-Avonds eten we bij het restaurant naast de beachhouses, Theonis Corner, niet echt een topper, direct de laatste keer dus.



zaterdag 03-05
Na een laat ontbijt, Job heeft lopend de boodschappen gedaan, gaan we richting kaap kolibri, het kapelletje.
Kort na de middag zijn we weer terug, de kinderen blijven bij de beachhouses en Jeanette en ik gaan naar Methoni om de Venetiaanse vesting te bezoeken.
Dit blijf een boeiende en imponerende ervaring, waar je volop je fantasie op los kunt laten.
In de vesting bloeit een feest aan bloemen, de kleuren en geuren zijn overweldigend.
Je kunt hier echt uren dwalen zonder je te vervelen.
We lunchen met uitzicht op de vesting en op zee.
Aansluitend wandelen we wat door Methoni, kopen kaarten en pinnen.
In de avond eten we op een terras aan zee, er is geen kaart, de eigenaar komt vertellen wat er is, het eten is er prima en voordelig.
Op het terras zit een groot gezelschap dat uit het Gooi komt en een gigantisch kabaal maakt, wij noemen ze dan maar de Gooise matras.
Na het eten hebben er een aantal trek in koffie, we strijken neer bij Tonnie en treffen daar de (Bulgaarse?) schoonmaakster/regelaar van Tsonis.
We worden getrakteerd op een buitensporig grote Metaxa, dat valt niet mee, we redden het maar net om de steile helling terug op te komen.



zondag 04-05
Job gaat naar het paleis van de Nestor en we spreken af dat hij een smsje stuurt als hij de terugweg begint, dan rijden wij naar Pylos om met z’n allen te lunchen.
We lunchen aan de haven, waar Ruud eindelijk aan de giros kan.
Na de lunch gaan we op weg naar de verloren stad en het door de Franken in 1278 gebouwde Paleocastro van Pylos.
De geschiedenis verteld dat het Castro is gebouwd op de ruines van de oude stad Pylos.
We moeten de berg op, beneden staat een bord dat het Castro gesloten is vanwege extreem instortingsgevaar.
Wij laten ons niet afschrikken en klauteren naar boven via een mooi natuur pad.
Bij het Castro aangekomen vinden we een bres in de muur en zoeken een weg binnen het door planten overwoekerde binnenste gedeelte.
Ook dit is een enorm groot Castro, waar normaal geiten worden gestald.
Dan weer terug naar beneden en over een smal pad langs een binnenzee, Gialova lagune, richting de wonderschone baai Voidokilia.
Door de duinen klauteren we naar boven naar de grot van Nestor, deze grot die op enkele honderden meter van de baai ligt zou de grot zijn geweest waar Apollo zijn stieren verstopte.
De natuur zou de buik van de stier als voorbeeld genomen hebben om de baai te maken.
De naam "Voido-kilia" betekent letterlijk "stieren-buik".
Alles bij elkaar een mooie tocht.



maadag 05-05
Vanmorgen gezamenlijk naar de Venetiaanse vesting en aansluitend de lunch in Methoni.
Deze dag staat verder in het teken van de uitstrooiing van Anja.
Aan het einde van de middag gaan Job, Yvanka, Ruud en ik naar kaap kolibri met wijn en bier.
Onder het genot van een glas vindt de uitstrooiing plaats op de door Anja zelf gekozen plek, waar land en zee elkaar de hand reiken.
Het moet fijn zijn om op dit uitgelezen plekje te mogen liggen.
Na nog ieder een afscheidsgroet op de foto van Anja te hebben gezet, krijgt deze foto een plaatsje in de pijnboom achter de kapel.
Iedereen houdt hier een goed gevoel aan over om op deze wijze afscheid te nemen.



dinsdag 06-05
Ruud en Yvanka vertrekken aan het einde van de dag richting Korinthie, om een hotel te zoeken, zodat ze wat dichter bij Athene zitten vanwege de vertrektijd morgen van het vliegtuig.
Na het ontbijt gaan we met Job op pad om te zoeken naar de tempel van Pallas Athene.
Het wordt een rit zonder dat we tempel vinden, maar zien wel heel veel van de omgeving boven Koroni.
Terug naar Finikounda dan maar en een laatste gezamenlijke lunch van deze vakantie. Aansluitend zwaaien we Ruud en Yvanka uit.
Job en ik wandelen nog even naar kaap kolobri.
s-Avonds eten we met drieen bij de gezette taverne eigenaar (van 3-5).
De keuze is weer zeer beperkt en de Gooise matras maakt nu ook weer veel herrie.
Na een koffie met brandy schrikken we van de rekening, zo laag? Dat kan toch niet!



woensdag 07-05
Bijtijds op! We rijden om 8:15 richting Kyparissia om Job op de trein te zetten.
Het verloopt voorspoeding en 20 minuten voordat de trein vertrekt, vinden we spontaan het station, een beetje weggestopt achter het centrum.
JWe gaan daarna Kyparissia in, een beetje saaie stad met een beperkt winkelaanbod.
Wel heeft Kiparitsia een imposante moderne kerk, die best de moeite waard is om te bezichtigen.
Nadat we Kiparitsia achter ons hebben gelaten rijden we naar Hristiano, bekend als het einde van de wereld.
Hristiano bezit de ruigste Byzantijnse kerk die Griekenland rijk is.
Helaas voor ons is de kerk gesloten en kunnen we hooguit een blik door het raampje naar binnen werpen, hetgeen inderdaad de ruigheid bevestigd.


donderdag 08-05
Vandaag houden we een keuteldag, uitslapen, uitgebreid ontbijten, luieren en lezen op ons terras.
’s-Middags zoeken we het internetcafé in Finikounda en inderdaad we vinden er één.
Verder gebruiken we de middag om de rest van de vakantie te plannen en we besluiten Mistras, Kithira en Epidavros aan te doen.




vrijdag 09-05
Na een vroeg ontbijt rijden we bijtijds weg richting Sparti, we stoppen nog even in een dorpje waar markt is en slenteren wat tussen de kraampjes.
Via Kalamata naar het Taygetosgebergte, het centrale berggebied van de Pelo.
Half weg drinken we koffie op een terras met uitzicht op de zwarte bomen, restant van de branden van vorig jaar.
Net na de middag zijn we in Mistras en gaan op zoek naar een slaapplaats, die we uiteindelijk vinden in hotel Byzantino.
Na de lunch doen we een schitterende wandeling naar een nabij gelegen dorp dat boven de oude vesting van Mistras uit torent en genieten van het uitzicht en de stilte.
s-Avonds wijn op het balkon met uitzicht op het oude Mistras.



zaterdag 10-05
Vroeg op om te ontbijten, het hotel heeft een soort van ontbijtwacht in dienst, die continue heen en weer drentelt en verder dus niets doet.
we worden er bijna nerveus van.
Op naar het oude Mystras, we boffen het is de dag van de Cultuur, dus gratis entree vandaag.

Net na 12:00 uur hebben we alles gezien en gaan we richting Neapoli een niet interessant havenplaatsje, vandaar vertrekt de Ferrie naar Kithira.
Rond 15:30 arriveren we in Neapoli, eerst even lunchen en informeren naar de vertrektijden van de ferrie.
Vandaag vertrekt er nog één om 19:00 uur, inderdaad met ons aan boord.
Tijdens de reis van ca 1,5 uur veranderd het weer, het gaat regenen en best hard.
Als we in de troosteloze haven van Diokofti aankomen is het ook nog pikdonker geworden.
We besluiten om naar Kapsali te gaan, op de zuidpunt van het eiland.
Het is echt pikdonker en er staat nergens verlichting langs de smalle wegen.
Ook als we Kapsali inrijden blijft het duister, de omgeving is in het zwart verzonken en we hebben geen idee hoe het er hier uitziet.
We besluiten een hotel voor één nacht te zoeken, echter we vinden er niets wat op een hotel lijkt.
Ik ga een minimarket binnen en vraag met handen en voeten of de kruidenier een slaapplaats voor één nacht weet voor ons.
De beste man pakt hierop alles in, sluit zijn winkel en neemt ons mee naar de overzijde, waar blijkt dat hij daar een aantal appartementen heeft.
We boeken voor één nacht, maar blijven er twee.
Het regent nog steeds en we eten een slechte maaltijd bij een taverne aan het water.



zondag 11-05
Kapsali valt mee als het licht is, het is een mooi Grieks vakantiedorpje aan 2 baaien gelegen.
Vanuit Kapsali heb je mooi uitzicht op het op een bergtop gelegen Chora (Kithira stad), het geeft echt de indruk van een eiland.
Het regent niet meer, de zon schijnt, maar het waait onaangenaam waait hard hier, orkaankracht en het is 16gr, in Nederland is het nu 26gr.
We gaan lekker ontbijten bij een koffiebar/café en aansluitend trekken we de wandelschoenen aan om naar een hoog in de rotswand gelegen kapelletje te klauteren.
Helaas kunnen we er niet in, het is gesloten.
We rijden naar Kithira stad en wandelen daar wat rond, de wind giert door de leuke smalle straatjes, gelukkig schijnt de zon af en toe om ons te verwarmen.
Kithira stad is uitgestorven, er is niets open en geen terras te vinden.
Terug naar Kapsali en eten aan het baaitje, goed maar prijzig.
Gelukkig heb ik een goed boek bij me!



maandag 12-05
We hebben gepakt en vertrekken uit Kapsali met windkracht 10.
Als eerste rijden we naar Potamos, dit zou het levendige centrum van het eiland moeten zijn, maar is net zo’n dooie boel als de rest.
Wel hebben ze een trendy café, waar we cappu drinken in gezelschap van de andere 10 inwoners van het dorp.
We gaan door naar Diokofti, naar de haven om te kijken hoelaat de ferrie terugvaart naar de Pelo.
Echter alles in Diokofti is gesloten, de haven is uitgestorven.
Nu naar Avlemonas, het eerst volgende plaatsje, daar drinken we weer cappu en horen dat er morgen twee ferrie’s gaan.
Hierna rijden we naar Livadi en eten een prima salade.
Dan op naar Moni Mirtydiotissa een mooi maar winderig klooster aan de kust, wel met een bijzonder ikoon.
De ikoon heeft een beeltenis van Maria en Jezus als baby met een zwart gezicht.
het verhaal luidt dat de ikoon daar in de 12 eeuw is gevonden op de plek waar het klooster is gebouwd.
Terug door het binnenland naar Avlemonas, waar we een appartement voor één nacht boeken bij Poppy.
Ik probeer wijn te kopen bij twee honderdjarigen die de mini-supermarkt runnen, maar wijn hebben ze niet.
In de taverne krijg ik wel 1,5 liter wijn voor 4,00 mee en even later zitten we in de zon achter een glas wijn op ons terrasje.
Kithira is voor ons eens te meer een winderig leeg eiland.




dinsdag 13-05
Na een korte rit komen we in de haven van Diokofti, natuurlijk bijtijds, want we hebben niet ontbeten.
We nemen een bak niet te drinken koffie en wachten tot de ferrie komt.
Rond 10:15 arriveert de Pegasus van Hellenic Seaways.
Aan boord nemen we een sandwich en een cappu, we gaan naar het zonnedek, what’s a name?
Het waait nog steeds ontzettend hard,
Bij het aanleggen in Neapoli gaat het mis door de harde wind en de Pegasus moet een extra rondje doen om in een tweede poging aan te leggen.
Ook de tweede poging lukt maar half, de boot ligt niet recht voor de steiger, waardoor de afrijhoek te scherp is.
Het gevolg is dat een autobus een uur nodig heeft om van de boot af te rijden en helaas, stonden wij met de auto net achter deze bus.
Als we eindelijk toch van de ferrie af zijn, koersen we richting Monemvasia, eerst maar eens een hotel zoeken, dat is hier niet zo erg moeilijk, een mooie kamer met uitzicht op zee en het eiland waar Monemvasia op ligt.
Wandelschoenen aan en op naar de stad, die elk jaar weer een beetje groeit,doordat welgestelde Grieken ruines laten renoveren tot huis.
Vanaf het vasteland is niet te zien dat zich op de kale rots een complete stad bevindt.
Monemvasia is opgedeeld in een beneden- en een bovenstad.
De benedenstad is een wirwar van smalle straatjes en steegjes met prachtige traditionele Venetiaanse huizen . Dit jaar doen we de bovenstad heel uitgebreid.
In het vroeg van de avond zijn we weer terug aan de ander kant van de brug.
We gaan aan het ijs op een terras, das ff duur hier! 11,50).
Dan begint het te regenen.
We eten giros bij een soort snackbar en raken in gesprek met een Fentener van Vlissingen over van alles en nog wat.
Rond 23:00 uur duiken we ons hotelbed in.



woensdag 14-05
Na het ontbijt gaan we richting Nafplio, een forse afstand.
Onderweg bekijken we waar we precies heen zullen gaan en kiezen voor Paralia Lion dat omschreven wordt als een leuk haventje.
Nou dat is dus echt helemaal niets, een samengeraapt zooitje aan apartementengebouwen in de midle of nowhere.
Terug naar Vivari, waar we lunchen, gegrilde sardines, aan het water.
Het appartement dat we op het oog hebben is bezet, jammer we moeten dus verder zoeken.
Na enig beraad naar Drepano dan maar.
Hier ben ik al eens eerder geweest en uiteindelijk komen we terecht bij Christos, Anesis Villa’s, hier was ik in 2002 ook.
Het ziet er nog steeds piekfijn uit, wat mij betreft een aanrader.
Als Christos arriveert, weet hij te vertellen dat er al anderhalve week een staking bij de benzineleveranciers is, wij hadden daar niets van gemerkt.




donderdag 15-05
Na het ontbijt, dat hier door Christos wordt verzorgd, rijden we naar Mycene, op de parkeerplaats, geschikt voor 20 autobussen staan er zeker 40, op deze site is het dus file lopen.
Wij dalen ook nog via de 100 treden af door de geheime deur naar het cistern, dit in het pikdonker.
Het bij Mycene behorende museum herbergt een paar mooie replica van het goud, w.o. het gouden dodenmasker dat gevonden is in de tolos van Atreus.
Hierna gaan we terug naar Nafplio en slenteren door de straatjes en langs de haven.



vrijdag 16-05
Het warme water was op, dus hebben we Christos aan het werk gezet om dit te regelen en inderdaad na een uurtje is het water weer warm.
We lopen naar Tolo, het Torromolinos van Griekenland, maar naar onze mening toch veel aangenamer.
We winkelen wat en komen langs een fietsverhuurbedrijfje, even later pedaleren we op de gehuurde fietsen terug richting Drepano en door naar Vivari voor de lunch aan zee op het terras waar we eerder hebben gegeten.
Hadden ze daar eerst zee-eenden rondscharrelen, vandaag huppelt er een strandkonijn rond.
Vervolgend door naar het strand via steile een afdaling. Aan het eind van het strand staat een kapelletje op de rots waar je door het water wadend naar toe kunt, ik word dus zeiknat van de golven die tegen de rotsen slaan en dan terugkomen.
Terug de helling op de fiets zorgt weer voor de nodige inspanning en het zweet op de kop.




zaterdag 17-05
Vandaag naar Didima, met zijn wonderlijke grot, een rond gat met een doorsnede van zo’n 135 meter en een diepte van 25 meter, in het vlakke landbouwland,
Je gaat door een poortje en daalt af door een tunneltje via een trap, dan kom je in een krater, die een wondere groene wereld vormt van stilte, vogels en vlinders.
Je kunt via een soort van galerij rondlopen en komt een tweetal in de rotsen uitgehouwen kapelletjes tegen.
Deze aparte gewaarwording staat in vrijwel geen enkele gids, maar is echt de moeite van een bezoek waard.
Na dit wondertje te hebben aanschouwd rijden we terug naar Drepano, via een binnenweggetje, dat onverhard blijkt te zijn.
Eerts komen we door Pelei een recent verlaten dorpje van ca 20 huizen waarvan er nog slechts één bewoond is.
Er hangt hier een aparte niet te bevatten sfeer.
Na een rit van ca 15 kilometer door de bush komen we op een plateau waar bij een paar afgekalfde muurtjes een bord staat met de naam Monastir Ag. Dimitriou.
Niet teleurgesteld doorrijden, maar de auto even parkeren en het pad langs het plateau aflopen.
Voor je ogen opent zich een inmens uitzicht over het rivierdal en tegen een rotswand ligt het klooster aangekwakt.
Je kunt er zo naar binnen, er is niemand, maar in het kapelletje op de tweede verdieping branden er kaarsjes en olielampjes.
De vele vleermuizen hebben het er prima naar hun zin in de nissen in de kapel en vliegen om je hoofd als je een kaarsje opsteekt.




zondag 18-05
Vandaag een mooie fietsdag, we pedaleren dus ca 30 kilometer door het mooie achterland van Deprano, richting Iria, via Kandia en Vivari weer terug naar Drepano.
Na de middag gaan we voor de eerste maal deze vakantie een aantal uren naar het strand.



maandag 19-05
Op de fiets naar Nafplio , eerst koffie bij het voormalig station van Nafplio, waar je heerlijk rustig zit onder de grote platanen.
Nafplion is een gezellig havenstadje in de schaduw van een grote rots waarop het Palamidi-kasteel staat.
Dicht bij de haven ligt het vestingeiland Bourzi met een Venetiaans fort.
Op de Akronafplia zijn de oudste sporen van bewoning in deze streek gevonden, (3000 v. Chr.) Byzantijnen, Franken, Venetianen en Turken hebben elkaar hier in de loop der tijd als heerser afgewissel, maar de Grieken hebben altijd onafhankelijkheid gewild.
Van 1829 tot 1834 was Nafplion eerste hoofdstad van het bevrijde Griekenland.
Nafplio ligt op een rotspunt in zee, we doen het mooie wandelpad dat om deze punt is aangelegd.




dinsdag 20-05
Bijtijds op en op weg, zo zijn we om 8:15 bij Epidavros, niet als eerste, maar we zijn slechts met 4 personen in het theater.
Terug bij onze villa, gaan we eerst naar Tolo, de fietsen terug brengen en lunchen.
We lopen daarna terug naar Drepano en gaan nog even naar het strand.
Nog even bij Maria wijn inslaan 40 liter Nemea-wijn en dan griekse salade op ons eigen terrasje.




woensdag 21-05
Het is alweer de laatste dag van de vakantie.
Christos heeft voor ons rond gebeld voor Griekse tuinvazen en heeft ons een adres gegeven in de buurt van Miloy, we moeten bij Lerni ergens rechtsaf de bergen in, richting Achladokambos en dan ergens aan de linkerkant, we moeten vragen naar dhr Papoudopoulos.
We worden hartelijk ontvangen met limonade en bonbons, door wat later de directeur blijkt te zijn van het grootste productiebedrijf in Griekenland van vazen, fonteinen, beelden etc.
We krijgen een rondleiding, met uitleg, door het bedrijf.
Buiten staan alle gereed zijnde producten opgesteld, we zoeken 3 vazen uit.
We mogen pas gaan als we beloofd hebben terug te komen, nemen afscheid en worden uitgezwaaid alsof we de gehele voorraad hebben opgekocht.
s-Middags lekker relaxed nog wat kleine inkopen doen in Tolo en nog even het strand op.



donderdag 22-05
We nemen afscheid van Christos en rijden via het imposante kanaal van Korinthie naar Patras, waar de ferrie op ons ligt te wachten om ons weer terug te brengen naar Ancona.


terug naar boven