Griekenland 2007.

Via Meteora naar de Pelo.


maandag 10-09-07.
Ik vertrek uit Veghel na afscheid te hebben genomen van Jeanette en na eerst nog de politie te hebben gebeld over het voetspoor naast de zijdeur.
Ook snel nog wat beltegoed kopen en dan op weg.
Na een goed eerste stuk beland ik in een file bij Keulen, dat gaat wat worden, ik ben net op weg.
Gelukkig gaat het verder goed en ben ik rond 17:00 uur bij de Oostenrijkse grens.
De Tauern- en Katzberg zijn een fluitje en om 19:00 uur ben ik in Arnoldstein, bij Gasthof Wallnerwirt , dat ik heb geboekt.
's-Avonds een grillteller en ondertussen genieten van het dorpskoor dat hier repeteert.


dinsdag 11-9
Na het ontbijt rij ik rond 8:30 richting Venetie, lekker tolweg, dat schiet op.
Ik hoef me niet te haasten, maar 230 km en heb de tijd tot 14:00.
Vlak voor Venetie gaat het mis er is een ongeluk gebeurd, 18 km file.
Ik ga de weg af en probeer secundair, maar ben niet de enige en het schiet dus ook niet op.
Na vele km stapvoets, kom ik in Mestre en dan de dam op naar Venetie, om 12:10 ben ik bij de Terminal en check in bij Minoan lines.
Ik heb een mooie hut en de afvaart langs Venetie is zoals altijd adembenemend
Bij Minoan hebben ze geen giros-kiosk aan het dek, dus ik eet in het zelfbedieningsrestaurant.
De Gsm heeft niet altijd bereik, maar het lukt toch om nog even te bellen.

woensdag 12-9
Minoan vaart snel en serveert een goed ontbijt, dat inbegrepen is bij de hut.
Nog even lekker ontspannen lezen aan dek en om 12:00 uur is de ferrie in Igoumenitsa.
Ik rij eerst naar Plataria, neem een cappucino op een terras aan zee, terwijl ik de kaart bestudeer.
Het wordt Sivota besluit ik.

Ik ga naar Irenes studio's, direct aan het Mega Ammos Beach, zo'n 1,5 km van het centrum van het dorp
Ik lunch aan het strand, een Griekse salade en even later spartel ik in zee, heerlijk water hier.
Op het strand zie ik heel veel mannen met kleine zwembroekjes waar hun buik opvallend overheen hangt, mannen zonder buik dragen vaak shorts.
Ook zie ik vrouwen die met ontblootte borsten op het strand liggen en dan ineens preuts gaan doen met handdoeken bij het aankleden.
Nog even boodschappen doen en daarna wat lezen.
's-Avonds lekker wezen eten in Sivota op het terras van 1977, sardines van de gril, met een heerlijk wit wijntje, kostte vanavond wel 12,50 Euro.
Even later zit ik op het terras van de studio, luister naar de zee en de krekels, heerlijk rustgevend!



donderdag 13-09.
Vanmorgen eerst naar de bakker in Sivota gelopen en vers bruin brood gehaald, ca 1,5 km heen en dus ook weer terug.
Daarna lekker ontbeten, koffie gedronken, uitgerust en geluncht.
Rond 14:00 naar Sivota gelopen met m’n fotocamera en wat plaatjes geschoten.
Sivota ademt een gemoedelijke gezelligheid uit.
Rond de haven zijn veel tavernes, er zijn echter ook veel toeristen om de bijbehorende terrassen te vullen.
Rond 17:00 uur ben ik weer terug bij de studio en ga nog even een uurtje naar het strand om te zwemmen en te lezen.
’s-Avond weer wezen eten bij 1977, dus niet aan de haven.
1977 is een simpele maar goede taverne, zo’n 700 meter achter de haven, veel Grieken komen hier eten.
De big fish die ik bestel blijkt tonijn te zijn, 3 moten voor € 8,00, de smaak is fantastisch, maar het is natuurlijk te veel, samen met de gemengde salade.



vrijdag 14-9
Na het ontbijt rij ik richting Glyki, met als doel het Soúliplateau te gaan zien.
Volgens de gids een wandeling van totaal 4 uur, dat gaat niet lukken, want de gids geeft aan dat ik na het oversteken van de bailybrug rechtsaf een veldweg in moet slaan.
Nadat ik er 4 heb geprobeerd, kom ik er achter dat de veldweg tegenwoordig gewoon is geasfalteerd, er is dan al zeker een uur verloren gegaan.
Wel brengt het mij bij de bron van de Acheron, althans dat staat op het bordje.
De Acheron heeft een gedeeltelijk onderaardse loop, hetgeen waarschijnlijk een reden is dat in de Griekse mythologie de Acheron een van de Rivieren van de Onderwereld was.
De rivier vormde de grens van de onderwereld zoals zij die zich voorstelden.
Over deze rivier moesten de schimmen van de doden gebracht worden door Charon de veerman.

Welke rivier ik later volg op mijn route is mij een raadsel.
Het is wel een schitterende wandeling, die eigenlijk pas begint nadat je een in de rotsen uitgehakte tunnel van zo’n 200 meter lengte door bent gelopen.
Een echte aanrader, ik vind het jammer dat ik het plateau niet bereik, maar ja de wandeling is toch de moeite waard.
Op de terugweg lunch ik in Morfi en omstreeks 16:00 uur spartel ik nog even in zee om het stof van mij af te spoelen.
Vanavond lamchops op het terras van 1977, veel en lekker.


zaterdag 15-9
Eerst weer even naar de bakker, m’n morgenwandeling van zo’n 3 kwartier.
Vandaag even wat kleding wassen en ophangen om te drogen.
Bij de koffie lees ik in “het leven van Pi”.
Verder neem ik mij voor niet te veel te doen vandaag, even lekker relaxen.
Ik eet in het restaurant direct grenzend aan het strand en de studio’s een Griekse salade en raak in gesprek met Geertrui uit Leuven, die met het openbaarvervoer door Griekenland trekt.
Het is een reislustige tante, die een reisboekenzaak Nomade in Leuven beheert en ze heeft veel verhalen over de plaatsen waar ze is geweest, ik krijg van haar tips voor Meteora, waar ik ook heen wil.
’s-Avond eten bij 1977, waar een familiefeest op gang begint te komen, met muziek en een luidkeels meezingende familie.
Ook gaan de voetjes van de vloer en wordt het echt gezellig.
De Griekse muziek wordt hier vermengd met Italiaanse en Oosterse invloeden, hetgeen het heel bijzonder maakt qua klankweergave.


zondag 16-9
Vandaag naar Meteora, via allerlei B-wegen, een mooie route.
De Katariapas 1750mtr hoog is echt adembenemend, zeker omdat het barst van de vrachtauto’s (wat doen die hier?)
Het schiet dus voor geen meter op en de rit duurt zo behoorlijk lang.
Als lunch een Griekse salade, het dagelijkse ritueel, in het binnenland een stuk voordeliger, ik eet voor € 5,00 incluisief de wijn.
Uiteindelijk kom ik bij Meteora, inderdaad een heel apart gebied, qua struktuur van de zandsteenformaties.
Ik strijk neer in Kastraki en boek een kamer in het gelijknamige hotel, mede omdat ik geen zin heb om verder rond te vragen.
Het balkon biedt uitzicht op de Meteora, met een aantal zichtbare kloosters, errug mooi!
Voor het avondeten kom ik bij een taverne terecht waar de kip wordt geserveerd van de houtskool, heerlijk.
De avond eindigt op het balkon met een glas wijn.


maandag 17-9
Na het ontbijt vertrek ik vanuit het hotel en loop Kastraki uit.
Na ca 2 km kom ik bij het eerste klooster, Agios Nicolaos, Anapatsas.
Het stamt uit de 14e eeuw en bezit een mooi kerkje met Kretenzer fresco’s.
De trap naar boven is ook heel uitdagend, maar er is ook een minder steile weg, die neem ik voor een deel en voor een deel de trap.
Het klooster is aardig en geeft een goede indruk over de wijze van wonen.
Na bezichtiging door langs de weg en 300 meter verder het voetpad, langs Groot Meteoron, naar Varlaam, ongeveer een uur klimmen.
Ik kijk rond bij Groot Meteoron, de bussen met toeristen rijden af en aan en het is file op de trappen, deze dus maar niet.
Op naar Varlaam, hier is het iets minder druk dus maar naar binnen.
Het is een leuk klooster om te bezoeken met een mooie kerk, een keuken die te bezichtigen is en een klein museum.
Alles is wel puur commercie, een monnik verkoopt en scheurt toegangskaartjes
Nu nog een rustige middag en morgen richting Pelo.


dinsdag 18-9
Vandaag weg uit Meteora, een lange rit naar de Pelo, naar Palaria Astros, deels een bekende route vanuit het verleden.
Vanuit Kastraki richting Lamia, vandaar een stukje snelweg naar Thiva, het vroegere Thebe en daarna via de schitterende golf van Alkidion naar Loutraki en Korinthos aan de golf van Korinthië.
Dan op naar Palaria Astros, eerst achter een paar vrachtwagens naar Argos, altijd weer een aparte stad om doorheen te rijden.
Dan langs de mooie kust en op zoek naar een goed adres.
Het wordt Foufas-Houses , de vrijstaande huizen zijn bezet, dus het wordt een 2 onder 1 kap, wat mij betreft goed, het ziet er netjes uit.
Wel even overlegd met Jeanette, want het is zo’n 2 km naar de boulevard met restaurantjes, deels over een onverlichte weg.
’s-Avonds wezen eten in het dorp, het is hier wel wat duurder dan in Sivota en Meteora.
Leuke taverne, de eigenaar maakt zelf wijn als hobby, prima te drinken.


woensdag 19-9
Rustige dag houden vandaag, eerst ontbijten, ben overgestapt op fruit, yoghurt en muesli, wel zo gemakkelijk.
Later naar het haventje gewandeld, rond gekeken en cappucino op het terras aan de haven.
‘s-Middags lekker naar het strand, vissen lukt niet vanwege de hoge golven.
Lekker gezwommen en liggen lezen in de zon.
Bij een visrestaurant verse kalamaris van de grill gegeten, dat gaat hier tegen kiloprijzen, heel duur dus!


donderdag 20-9
Vandaag lekker uitgeslapen en daarna heerlijk buiten ontbeten.
Ik heb vandaag niet veel zin om iets te gaan doen, ben een beetje lui en dood de tijd met lezen in de zon.
Het lijkt erop dat er een onweersbui zich aan het ontwikkelen is.
In het zuiden ontstaan donkere wolken en de wind wakkert aan.
Inderdaad een zware regenbui, ik zit lekker droog op m’n overdekte terras.
Als het weer droog is loop ik naar het dorp om te gaan eten, ansjovisjes, de paraplu gaat voor niets mee.


vrijdag 21-09
Als ik opsta met weer flink wat muggenbeten is het zwaar bewolkt en af en toe drupt het een beetje.
Rond 10:00 uur, als het droog is en de temperatuur goed, loop ik naar de haven voor mijn dagelijkse cappucino.
Na de lunch wandel ik naar Astros en daar richting Tripoli, naar het restant van een Romeins aquaduct, althans de twee bogen die daar van over zijn.
Vandaag scoor ik zo’n 18 wandel kilometers.
Vanavond een giga portie Giros gegeten bij een soort veredelde snackbar in de dorpsstraat, waar veel Grieken eten ophalen.


zaterdag 22-9
Vanmorgen is het weer bewolkt, maar de zon doet zijn best.
Ik kuier naar het dorp en drink mijn cappucino uitkijkend over de haven.
Later loop ik naar de pier aan de overzijde om naar het vissen te kijken.
In het half uur dat ik toekijk wordt er niets gevangen, wel veel activiteit met hengels en emmertjes met rolletjes visgaren.
Ik ga eten bij de man die zelf wijn maakt, hij beveelt kokoretsi aan, dat echt smerig blijkt te smaken.
Daarna lam van het spit, da’s goed, maar de wijn is beter!


zondag 23-9
We slapen uit en ontbijten in de zon op ons terrasje, lezen de krant die Jeanette heeft meegebracht.
We wandelen naar de boulevard en drinken cappucino.
Aan het einde van de dag spartelen we nog even in het warme zeewater.

Maandag 24-9
Na het fruitige ontbijt, richting Monemvasia, eerst een cappucino in de zon in Leonidi.
Het is een mooie rit, maar neemt toch wel meer tijd in beslag dan gepland.
De auto zetten we net over de dam op een parkeerplaats en we lopen naar de “oude” nieuwe stad, elke keer als ik hier kom is er weer meer gerestaureerd.
Het wandelt hier heerlijk door de autovrije straatjes.
We gaan eerst even eten op een voor mij bekend adres, uitzicht op zee, octopussalade, Griekse salade, red mullets en natuurlijk een koele rosé om het te laten zwemmen.
Na de lunch dwalen we een beetje door de benedenstad en klimmen omhoog naar de bovenstad, “hier hoeven we niet te werken”, want we zijn hogerop terecht gekomen.
We treffen een gesloten deur bij de Agia Sofia, jammer, maar het uitzicht en het ronddwalen door de oude stad roept toch de nodige fantasie op over lang vervlogen tijden.
Na weer via het glibberige pad te zijn afgedaald naar de wereld van het plebs, dwalen we nog een half uurtje rond door de smalle straatjes van Monemvasia en wandelen we daarna terug naar onze auto.
De terugrit gaat voor een grootdeel via een andere route, die ook bijzonder mooi is.
We kopen in Paralio ingrediënten voor Griekse salade en genieten na van Monemvasia op ons terras met een goed glas wijn.
De salade wordt niet gegeten, dat wordt morgen.


dinsdag 25-9
Vandaag naar Dimitsana, een bergdorp dat ligt aan het begin van de Lousioskloof.
In Tripoli gaat het mis en we rijden rondjes door de stad, voordat we de juiste weg te pakken hebben.
De capucinno drinken we vandaag in Metsovo, ook een bergdorp bij de kloof.
We rijden de kloof in tot bij het eerste klooster, daar parkeren we de auto en dalen af naar het klooster.
Een alleraardigste monnik ontvangt ons met water en turksfruit, hij probeert in zijn beste GrEngels uit te leggen hoe de route loopt.
We klauteren naar beneden, van wandelen is hier geen sprake.
Eerst passeren we een verlaten klooster dat als ruïne tegen de wand geplakt hangt.
Bij de loopbrug over de Lousios picknikken we aan de waterkant, brood met sardines.
Dan verder naar het klooster, hier naar binnen, ik ga in een jaren 60 outfit.
Het klooster is één van de authentiekste die ik ooit heb bezocht.
Na deze bezichtiging lopen we terug naar de auto en gaan wat drinken bij een nieuw hotel dat vanaf het terras uitkijkt over de Lousioskloof.
’s-Avonds bij het eten vragen we ons af waarom er bij volle maan geen sardines op het menu staan.


woensdag 26-9
We houden een rustige dag vandaag en slapen dus uit.
Om 11:00 uur zitten we pas aan het ontbijt.
Daarna wandelen we naar het haventje om op het terras onder het genot van een cappucino de aanzichtkaarten te schrijven.
Het is onze bedoeling om naar de op de heuveltop gelegen vestingruïne te lopen, hier komt het weer niet van wegens tijdgebrek.
’s-Middags lunchen we met zelf klaargemaakte Griekse salade en rusten relaxed uit in de zon.
We eten voor de laatste keer aan de haven op het terras van restaurant Mouragio en genieten van de heerlijke avond weer en het uitstekende eten.


donderdag 27-9
Bijtijds op vandaag!
We pakken in en vertrekken tegen 10uur richting Methoni.
De route is weer schitterend, langs Mistras, het Tygetosgebergte in.
Hier heeft het flink gebrand van de zomer, dat is goed te zien langs de weg.
Bij het dorp Artemisia zien we ook afgebrande huizen en auto’s, het stinkt hier en ziet er desolaat uit, geen prettig gebied op dit moment.
We drinken koffie op grote hoogte en genieten van de omgeving, daarna door, richting Pylos. Via Pylos bereiken we Methoni, mooi als vorige keer.
We gaan naar bungalows Melina en melden ons bij Kathy, die aangeeft slechts tot zondag ruimte te hebben, we gaan akkoord en hopen stilletjes toch te kunnen blijven tot woensdag.
Het weer is prachtig en volgens Spiros blijft het mooi!
We spartelen nog even in zee en eten ’s-avonds op onze eigen waranda salade.



vrijdag 28-9
Vandaag uitgeslapen en lui aan het ontbijt begonnen, Katharina kwam zeggen dat we helaas toch maar tot zondag konden blijven.
We overleggen met haar over een alternatief, ze gaat daarop bellen, zelf hebben we een reclame in Methoni gezien met een villa en vragen haar daar ook heen te bellen.
Uiteindelijk gaan we via haar bemiddeling kijken bij de villa en beslissen daar van zondag tot woensdag te boeken.
Aansluitend bezoeken we de Venetiaanse vesting, deze blijft imponerend en we dwalen daar een paar uur door het verleden.
Ik blijf me ook verbazen over de omvang van de vesting.
Elk plekje heeft zijn eigen verhaal, maar waarom vind je hier nergens een overzicht van hoe het er 500 jaar geleden uitzag?
Om 14:00 uur zitten we echt Grieks te eten op het plein bij het strand, blauw voert de hoofdtoon en het barst hier van de katten.
Ik krijg een voortreffelijke gegrilde zeebaars geserveerd.
Na het eten rijden we naar het strand ca.3km verderop en zwemmen in het heerlijke water, de tijd vliegt voorbij.
Om 18:00 uur pakken we in en rijden het pad in naar het kapelletje liggend op een landtong in zee, waar Anja uitgestrooid gaat worden.
De omgeving ademt nog steeds dezelfde rust als 4 jaar geleden toen we hier waren.
Terug naar Methoni en de salade.


zaterdag 29-9
Vandaag na het ontbijt richting Pylos en door naar het paleis van de Nestor.
Vandaag boffen we de entree is gratis.
Het is goed dat we een gidsje hebben wat e.e.a. goed beschrijft, m.b.t. de opbouw en hetgeen er te zien is, dus waar je op moet letten.
Anders was het niet echt interessant geworden, dan begrijp je niet wat je ziet, zoals de badkuip.
Aansluitend naar Hora naar het museum, het is even zoeken, maar we vinden het.
De collectie, gevonden in het paleis van de Nestor, in relatie tot de tijd waaruit het paleis stamt, de 7e eeuw voor Christus is bijzonder mooi.
Na het museum rijden we terug naar Pylos en informeren daar naar een huurbootje en reserveren het voor as maandag.
We eten aan de haven een Griekse salade en garnalen in kaas/tomatensaus.
Nog even de zee in en een glas wijn op onze eigen waranda met uitzicht over zee.



zondag 30-9
Na het ontbijt pakken we in en nemen afscheid van Katharina en Spiros, even later staan we bij villa Epavlis, ik bel de eigenaresse, die de sleutel komt brengen, dit is echt mooi voor de laatste dagen.
We zijn snel op orde en zetten koffie.
Even later zitten we op het terras bij het zwembad te genieten.
Een eigen privé zwembad, heel apart, je kunt er naakt zwemmen en zonnebaden.
We maken griekse salade voor de lunch en genieten van het uitzicht. Om 22:00 uur duiken we nog even in het zwembad, het is dan al donker en het zwembad is verlicht, wel leuk om te doen.


maandag 1-10
Richting Pylos, er ligt daar een bootje met een zonneluifel op ons te wachten
Na wat oefening varen we naar de gespleten rotsformatie in de toegang tot de baai van Navarino.
We leggen de boot aan bij een betonblok dat als steiger dienst doet en kleuteren naar boven.
Bovenop deze rots is een gedenkteken van de slag van Navarino in 1827, waar de Grieken hun vrijheid bevochten.
Na weer te zijn afgedaald naar de boot varen we wat verder de baai in en vinden een rustig plekje bij een steiger, waar we aanleggen.
Ik ga vissen, het wordt echt een relaxte dag.
Rond 15:00 breken we op en varen de baai rond, langs schildpadeiland.
Om 16:00 zijn we weer in de haven van Pylos en rijden we weer via de supermarket (ik nml niets gevangen) naar Methoni.



dinsdag 2-10
Vandaag de laatste hele dag in Methoni, we gebruiken deze om nog maar eens door het Venetiaanse fort te dwalen, te fantaseren en bloemen te kijken.
We drinken een cappu op het centrale plein van het dorp dat een Frans karakter heeft, het enige dat mist is de jeu de boules baan.
We lunchen bij het zwembad van onze villa, een eigen creatie salade, echt gezond.
We genieten nog van de zon en het eigen zwembad, wat een luxe.
Aan het einde van de middag rijden we naar het begin van het pad dat leidt naar het kapelletje en wandelen naar het kapelletje toe.
Het pad is mooi en herfstbloemen zijn volop aanwezig, ook op het voorterrein bij het kapelletje is het bezaaid met opkomende bloemen.
Het is mooi om te zien zoals de helling uiteindelijk uitloopt in zee en er in de verte de contouren van een eiland zich aftekenen tegen de avondlucht.
De omgeving straalt een natuurlijke rust uit, ondersteund door het gezang van de vogels, al met al een mooie plek om uitgestrooid te worden.
Ik ga naar binnen en geheel tegen mijn principe steek ik wat kaarsjes op, toch een stukje herinnering wat ik hier terugvind.


Morgen is het weer afgelopen, dan naar Patras en met de Minoanferrie naar Venetië terug.




terug naar boven