Rhodos 2014

Ik vlieg lekker vanaf Eindhoven, Yvanka brengt mij weg en dat verloopt vlot, even voor twee uur ben ik op het vliegveld.
Ik kies natuurlijk de verkeerde rij voor het inchecken, waardoor het toch nog vrij lang duurt voordat ik door de douane kan.
Na 10 minuten is het al boarden en exact op tijd vertrekken we , ja naar Rotterdam.
Op Rotterdam den Hague Airport moeten we er allemaal weer uit en er moet getankt worden.
Geluklig verlopopt alles efficient, zodat we ietsje eerder weg kunnen.
De vlucht verloopt goed en we komen 20 miuten eerder aan op Rhodos, om 21:00 uur.
Natuurlijk komt mijn koffer weer als één van de laatsten van de band, maar goed ik heb vakantie!
Het ophalen van de auto, een mooie VW polo verloopt beter, na 10 minuten ben ik op pad.
Ik heb een hotelkamer geboekt vlakbij het vliegveld en na een minuutje of 10 ben ik dan ook bij Vallin Village
Ik check in en krijg een kamer in gebouw 4, een beetje gedateert, maar verder prima voor 1 nacht!
Dat we dicht bij het vliegveld zij merk je meteen, de vliegtuigen komen over het hotel op zon 200 meter hoogte, een hels kabaal.
Op het terras bij het zwembad drink ik nog een ouzo en eet een pizza.
Om half twaalf stopt het vliegverkeer en wordt het rustig in het hotel, tot exact 7:00 de volgende morgen, dan komt het eerste vliegtuig al weer over.


Maandag 23-01
Na een uitgebreid ontbijt, prima, vertrek ik richting Gennadi, niet over de provinciale rondweg, maar door de bergen.
Een mooie rustige weg, deels door bosgebied.
In een klein dorp, als ik net de kustweg heb verlaten drink ik een cappucino, ik vergeet te zegen dat het met opgeschuimde melk moet en krijg dan ook een flinke top slagroom, beh!
Daarna vervolg ik de route, je ziet hier in het binnenland niet veel touristen.
Via Laerma kom ik uiteindelijk bij Lardos weer op de zuidelijke route.
Via de kustweg ben ik in zo'n 20 minuten bij Gennadi, waar ik een appartement heb bij Gennadi Gardens.
Het staat goed aangegeven, dus ik heb het zo gevonden.
De receptie bevindt zich midden in het complex en Giorgios (bekende naam) is degene die mij welkom heet.
Ik krijg een ruim appartement bij het zwembad, tussen de gebouwen door kan ik nog een stukje van de zee zien.
Het is echt een mooi plekje, verschillende gebouwen in pastel/aardkleuren.
Omdat het rond de middag is wandel ik naar het dorpje dat op zich niet zo heel veel voorstelt, maar in de tuin van Mamma's Taverne eet ik een Griekse salade.
Ik doe daarna wat boodschappen, mn voor het ontbijt en als ik in het appartement wil lunchen, ze hebben mooie olijfolie van Rhodos, die smaakt uitstekend! Ik koop ook zo'n dom klein hoedje alhoewel mij dat voor geen meter staat,de foto's probeer ik geheim te houden, maar het is weer iets anders dan een petje!
Aansluitend rij ik een stukje verde en vindt een rustig strand, het zee water is heerlijk en het windje maakt de 30gr aangenaam.
Terug bij de Gardens probeer ik ook het zwembad nog even, ook prima!
sÁvonds eet ik weer in de tuin bij Mamma, waar ik ondertussen al een vriend heb gevonden, ik denk dat het Pappa is.
De Stifado is prima, de muggen iets minder, ik houd niet van muggen, maar muggen vinden mij heel aantrekkelijk, wordt dus even lek gestoken.
Terug in het appartement zet ik alles tegen elkaar even open er waait een verkoelende bries, heerlijk.
Heb de airco gelukkig niet nodig,als het even graag geen airco!, ben vrijwel direct in slaap!


Dinsdag
Tegen negen uur is het reveille, althans ik kijk op mijn wekker en zie dat het bijna negen uur is, zeelucht?
Even scheren en dan naar de bakker voor een mooi bruin broodje, ook even spullen halen bij de groentevrouw voor mijn lunch.
Hoera! de groentevrouw heeft ook verse eitjes, van de kip natuurlijk!
Lekker een ontbijtje, duurt alleen even, een 3 kwartier voor het water kookt om het eitje te koken!
Moet m'n tempo weer aanpassen aan het Griekse levensritme.
Dat gaat overigens wel lukken, heb dat al vaker meegemaakt!
s'Morgens hou ik het lekker rustig, even lezen puzzelen en zwemmen in het zwembad voor mijn balkon.
Rond één uur maak ik een Griekse salade zonder fetta, maar het is een behoorlijke portie.
Daarna ga ik weer naar het strand om toch weer even de zee te beleven!
Is even bedenken waar ik vanavond zal gaan eten?
Het is weer Mammas geworden in de tuin, Kleftiko lamsvlees deze keer hee, met de lokale witte wij erbij heel smakelijk.
Ben al lekker gewend hier.


Woensdag
Na het ontbijt even lekker wezen zwemmen en cafe frappe gedronken bij het barretje.
Even kennis gemaakt met de general manager en een half uurtje wetenswaardigheden uitgewisseld.
Daarna nog maar weer eens het water in, het beloofd een warm dagje te worden.
Op het aanrecht loopt een colonne mieren, heb wat eurocenten neergelegd, ben benieuwd of dat helpt.
Ik maak weer Griekse salade, weer zonder feta, glaasje wij erbij en smullen maar!
Na de lunch rij ik richting prassonissi, het schiereiland aan de zuidpunt van Rhodos.
De kustweg vanaf Gennadi naar het zuiden is goed te berijden, bij Kattavia moet ik linksaf richtind de punt.
Ik ben niet de enige die dat doet, er rijden heel wat huurauto's die kant op.
De weg, ca 8 kilometer, leidt door een troosteloos landschap, waar de militairen een basis hebben aangelegd.
Als ik over een bergrug rijd, zie ik de fraaie landtong, die overgaat in het schiereiland.
Je kunt hier zo het strand oprijden, het lijkt P3 van schiphol wel, zo druk is het hier.
Er wordt volop gekitesurfd, het is een enorm groot zandstrand, maar ook heel veel badgasten.
Ik maak wat foto's en keer terug, rijdt even Kattavia in, dat niet veel te bieden heeft, een pleintje met 2 tavernes.
Dan loop ik even naar de kerk, die is echter gesloten.
Op weg terug naar Gennadi stop ik een paar keer om oa een oude zijde fabriek en wat kerkjes te bekijken.
Rond borreltijd ben ik weer terug in m'n appartement.


Donderdag
Ik heb mij voorgenomen vandaag op pad te gaan, dus na het ontbijt rijd ik eerst naar Charaki, dat ligt net voorbij Lindos aan de kust.
De weg erheen is een beetje troosteloos, maar het dorpje zel, dat gekromd rond een mooie baai ligt ademt het Griekse gevoel wel degelijk uit.
Een mooie maanvormige boulevard met daarvoor het goed bezette strand, dit plaatsje tip ik voor als ik nog een keer naar Rhodos ga!
Boven het dorp ligt op een rots de ruine van Feraklos, een Byzanteins kasteel.
Ik drink er een cafe frappe, wandel over de boulevard en stap in om naar mijn volgende bestemming te rijden, Epta Piges, de zeven bronnen, je moet ze gezien hebben!
Het is een drukte van belang, maar ik waag het er toch op.
De omgeving straalt rust uit en ik wandel over het bergpad richting de zeven bronnen.
Bovenbaan is een taverne, waar zeker 400 man zit te tafelen.
Het water uit de bron wordt gebruikt om de omgeving te irrigeren, daarvoor is een soort levada/aquaduct gebouwd, echter het hoogte punt is een 187 meter lange tunnel door de rots, richting de Loutani, een rivier op Rhodos.
Het is een betje druk bij deze tunnel, waar je doorheen kunt naar de andere zijde.
Ik zit en aanschouw hoe bus na bus (niet de bus zelf), maar de passagiers zich in een polonaise de tunnel in duwen.
Het is raar, maar ik heb er even geen zin in!
In Ahripoli een dorp dat verder niets te bieden heeft, eet ik een Griekse salade, vergezeld van een lokale witte wijn.
Het lukt me niet om de eigenaar het punt van verkoop te ontfutselen, maar dat ga ik niet opgeven!
Op de weg terug bezoek ik Panagia Tsambika, via een steile beton weg kom ik op een parkeerplek, vandaar is het heeeel veeeel treden omhoog naar het kerkje, ik heb mooiere gezien!
Wel een fraai uitzicht richting noorden op de betonbouw van Kolympia en naar het zuiden het fraaaie strand van Tsampika.
Waarom is dit kerkje hier eigenlijk gebouwd?
Hier komt het verhaal!
De datum ben ik kwijt , maar een herder in het dal zag op een nacht boven op de bergtop iets blinken, hij hield het in de gaten, 3 nachten lang!
Het verdween niet, hij charterde een paar herdersvrienden en samen klommmen ze naar boven.
En wat vonden ze? een zilveren ikoon van de maagd Maria.
Ze sjouwden het ding mee naar beneden naar het herdersdorp, nou dat was toch wat iedereen wilde het zien en nieuws gaat snel, het werd bekend in Athene, Alexandrie, Rome en zelfs op Cypres, waar toevallig net zo,n ikoon verdwenen was.
De Cyprioten eisten het daarom op en namen het mee terug naar Cypres.
Maar het verrekte ding wilde daar niet blijven en was linea directa retour gegaan naar de berg op Rhodos en dat 3 keer op rij.
Uiteindelijk gaven de Cyprioten het maar op, maar er moest wel een kapel komen.
Die is er gekomen en vele vrouwen hebben er gebeden om zwanger te worden!
Vanwege veiligheids overwegingen is de ikoon niet meer in de kapel boven, maar in het klooster beneden, ben benieuwd wanneer de ikoon uit zich zelf weer de weg naar de top weet te vinden!

Na weer te zijn afgedaald bezoek ik de kloosterkerk beneden, ik wil die ikoon ook wel eens zien.
Het is niet echt mijn smaak, maar ja!
Maar weer terug naar Gennadi, per ongeluk rijd ik langs Lindos, ook een topper die ik moet gaan zien deze vakantie.


Vrijdag
Ik begin na het ontbijt met een wandelingetje naar het dorp, bij de groentevrouw koop ik spullen voor de lunch.
Dan bij Giorgios op het terras cafe frappé, ik maak er een lui dagje van.
Rond één uur lunch ik, de tomaten smaken hier voortreffelijk.
Na de lunch ga ik toch even op pad, richting cenrtum dorp, waar ik op de wandelpromenade een verwijzing heb gezien naar een bron en twee kerkjes.
Het is rustig in het dorp zo rond drie uur, als eerste vind ik de kerk, centraal in Gennadi, het hek is open maar de kerk niet.
Jammer, er is zelfs geen mogelijkheid om naar binnen te kijken.
Ik vervolg mijn weg en kom even later bij de bron, die mooi beschilderd is, ik rust er even er tegenover is een uitspanning die erg gesloten is.
Dan weer door, er is een echt wandelpad dat mij het volgende kapelletje brengt, bij de begraafplaats van Gennadi.
Ook deze kapel is gesloten, dus ik ga verder.
Ik kom langs het voetbalveld van Gennadi United, ook hier kunstgras, verder is het woestenij.
Via het strand, waar ik nog even neerstrijk weer terug naar Gennnadi Gardens.


Zaterdag
Vandaag weer even lekker luieren, eerst naar de supermarkt en dan een café frappé op het terras!
Na de lunch toch weer even op pad richting Kiotari, ik sla af bij een aanwijzing naar een kapelletje.
De weg is echt slecht en uiteindelijk gaat hij een rivierbedding in, dit wordt mij te gortig en ik ga terug naar de hoofdweg.
Dan over de harde weg even de bergen in en een kapel bezoeken.
Het kapelletje is gewijd aan de heilige necktarius, dat spreekt mij wel aan, ik steek er een kaarsje op ook al ben ik niet echt gelovig.
Ik rij het gebergte weer uit en sla af richting het strand van Kiotari, daar rij ik langs de kust, en kom verdorie weer in een rivierbedding terecht, die is nog een beetje berijdbaar.
Ik kom bij het strand en ga nog even twee uurtjes naturistisch zonnen en zwemmen.
Vanavond maar weer bij Mammas eten lekker in de tuin.


Zondag
vandaag bijtijds op weg, wil uiteindelijk naar Aciënt Kamiros.
Maar eerst door het binnenland naar de westkust, ik zit nml aan de Oostkust.
Ik steek het eiland over en zie afwisselend verbrande pijnboombossen en gewone pijnboombossen.
Aan de westkust aangekomen drink ik een café frappé en daarna ga ik door richting Monolitos, waar ik het castle bezoek.
Fraai gelegen op een strategische bergtop.
Daarna door naar de haven waar de ferrie naar Chalki vertrekt, daar eet ik een mooi gegrilde en goed schoongemaakte (laat nog wel een te wensen over) Dorade, daarna door naar Kameros, een site van 2500 voor onze jaartelling.
Kamiros is een oude Dorische stad op Rhodos.
In totaal zijn er drie verschillende oude Dorische steden op het eiland te vinden en te bezoeken.
Het is na Lindos de grootste Dorische stad van het Griekse eiland.
Kamiros ligt op 35 kilometer van Rhodos stad aan de westkust van het eiland. De oude stad is amfitheater-gewijs opgebouwd.
De ruďnes van de stad zijn in 1859 ontdekt en dateren uit de 5e en 6e eeuw voor Christus.
De opgravingen van Kamiros ogen niet zo spectaculair als die van Lindos en bezienswaardigheden zijn de tempel van Athena-Kamirada, de Dorische tempel, de grote markt (agora), de zuilen van een atrium huis op de Akropolis en de Stoa.
Na het bezoek terug via deels dezelfde route naar Gennadi, waar ik een biertje drink bij Giorgios op het terras.
Ik werk mijn verslag bij maar mijn notebook begint echte vervelende kuren te vertonen, ben benieuwd hoelang dit goed gaat!


Maandag
Vandaag weer rustig begonnen, eerst boodschappen doen voor de salade en geld wezen pinnen.
Daarna bij Giorgios een café frappé op het terras, begint al een ritueel te worden.
Na de lunch toch maar weer de auto in en richting Asklipio.
Het dorp ligt iets van de kust af aan het einde van een weg die ook niet verder gaat.
Ik parkeer de auto in het centrum en klauter omhoog naar de Byzantijnse kasteelruine op de top van de berg.
Deze vesting is gebouwd door de Johannieters, een priester orde die zich ook met geneeskunde bezig hield.
Weer terug in het dorp bezoek ik de Byzantijnse Kimisis tis Theotkou kerk, het eerste gedeelte is gebouwd in 1060.
De binnenkant is gesierd met 17e eeuwse fresco's, de moeite waard!


Dinsdag
Vandaag weer rustig begonnen, eerst boodschappen doen voor de salade en geld wezen pinnen.
Daarna bij Giorgios een café frappé op het terras, is nu echt een ritueel te worden.
Na de lunch de zuidkaap omgereden, mooie rit!
sÁvonds eten bij Mammas en buurten met en viertal Zweden!
Zij komen uit de buurt van Köping, dat geeft een band, ik ben ooit in Söder- en Norder Skoping geweest.
Andreas, de ober stelt zich voor en noemt mij zijn vriend!



Woensdag
Vanmorgen vroeg opgestaan, na het ontbijt direct richting Rhodosstad.
De route is echt Grieks, zeker het laatste stuk, veel verkeer en stoplichten, echte stoplichten.
Maar eerst naar de reperateur van de pc's, het is even zoeken, maar dan vindt ik het adres.
Het is niet te geloven maar als ik probeer de situatie na te spelen, blijft het notebook het gewoon doen!
Dan maar naar de oude stad en dat is echt de moeite waard!
Maar wel file lopen in de winkelstraatjes, het barst her echt van de toeristen.
Het mausoleum van Murat Reis, met dank aan mijn gedateerde reisgidsje, schoenen uit en dan mag je binnen.
Erachter bevindt zich het Tukse kerkhof met zijn bijzondere grafstenen en inscriptisch!
De bijbehorende moskee is in verregaande stat van verval.
Ik eet in de door de Italianen opnieuw gebouwde marktgebouw, ook een drukte van belang.
Wat Nederlanders komen op hetzelfde terras eten, veertigers kompleet met oorbel, die denken dat de ober doof is, als je maar steeds harder Giros roept komt het vanzelf.
Het Paleis van de Grootmeester van de Ridders van Rhodos is een paleis in de stad van Rhodos, op het eiland Rhodos in Griekenland.
Het paleis werd gebouwd in de 14de eeuw door de Ridders van Rhodos (nu officieel bekend als de Hospitaller Soevereine Militaire Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta), die bezet Rhodos 1309 tot 1522.
Nadat het eiland werd gevangen genomen door het Ottomaanse Rijk, het paleis werd gebruikt als een fort.
De Turken gebruikten het tevens als gevangenis.
Het oorspronkelijke gebouw werd grotendeels verwoest door een explosie van munitie in 1856.
Wanneer het Koninkrijk Italië Rhodos bezette in 1912, hebben de Italianen het paleis herbouwd in een grandioze pseudo-middeleeuwse stijl.

Daarna slenter ik nog wat door de leuke straatjes van de oude stad.
Giorgios blijkt uit Arta te komen, Epirius, we hebben elkar wat te vertellen dus, oa over het privé eiland van Onassis!
Vanavond eet ik in een restaurant bij het strand, gegrilde inktvis, prima gegrild en schoongemaakt!
Wel ongezelliger dan bij Mammas!
Als ik mijn verslagje maak valt het beelscherm weer weg, ik ben het zat en sla het notebook hard met de zijkant op tafel, een wonder geschiedt, het beeld is teru!



Donderdag
Vandaag weer rustig begonnen ,bij Giorgios een café frappé op het terras, even buurten over de herrie van het hotel Golden Subrise, Giorgios is rond half één wezen vragen of het wat rustiger kon.
En dat lukte gelukkig, ik had de deur dicht gedaan en ven de airco aan.
Daarna een kwartiertje op Face Time met Yvanka en Bo, die dat maar vreemd vindt, opa op een schermpje.
Na de lunch even lekker naar het strand geweest, een anderhalf uur, verder lekker gelezen een boek van Pieter Aspe over commissaris van Ing!
Eten bij Mammas, toevallig tref ik twee van de vier Zweden, Barbara en Michel of Sjel, van 2 dagen terug, ik eet eerst en geef ze dan een biertje, "skoll"?
Lekker gebuurt en gegeten!


Vrijdag
Na de lunch rij ik weg, ik wil vandaag naar Moni Skiadi.
Ik besluit binnendoor te gaan en kom terecht op een dirty road, dan pak ik ook nog eens de verkeerde afslag en rij na zo'n 5 kilometer stof happen een vuilnisbelt op!
Wegwezen hier, maar weer terug naar de harde weg en een stukje naar het zuiden, daar neem ik de afslag richting Lahania.
Eenmaal op deze route bezoek ik een aantal kerkjes, deze staan aangegeven langs de weg, soms moet je dan eerst een paar kilometer over een keienweg, met een grote stofwolk achter de auto.
Ze zijn niet allemaal echt de moeite waard, maar sommige zijn echt bijzonder, met oude fersco's
Na Lahania koers ik naar Mesanagros, een eenzaam dorp diep in de bergen, er is een bijzondere kerk, die blijkt te zijn gesloten, dan maar verder.
De afslag naar Moni Skadia ligt een paar kilometer voorbij het dorp, het is een smalle weg van zo'n 7 kilometer voor je bij het klooster aankomt.
Ik parkeer op het centrale plein, dat grote scheuren vertoont en scheef is weggezakt, aardbeving?
Het valt een beetje tegen ik heb mooiere kloosters gezien in Griekenland, maar de kerk bevat een bijzondere ikoon, de Panagia-icoon, het verhaal gaat dat hij is geschilderd door Lucas de evangelist.
Na het klooster rij ik door naar de westkust en koop wat aanzichtkaarten en postzegels.
Nog wat kleine boodschappen en het is weer ouzo tijd.



Zaterdag
Giorgios heeft geen gelijk gekregen, half in de morgen begint het te druppelen, eerst valt het wel mee.
Rond half twaalf komen er een paar vreselijke klappen en het gutst er uit.
Het koelt wel lekker af hierdoor, maar ik kan toch lunchen op mijn balkon.
De locals trekken allemaal een dikke trui aan, die zouden eens een Hollandse winter mee moeten maken!
Na de middag ga ik toch nog even op pad, richting Lardos, als ik het dorp in rij begint het weer te druppelen, mag geen regenen heten.
Ik besluit af te slaan richting een klein klooster, althans volgens mijn gidsje, maar ja dat is van 1995.
Als ik er aan kom blijkt het geheel te zijn gerestaureerd en er wordt aan een heuse kathedraal gebouwd, niks kleinschalig.
Er wordt een doop voorbereid, allemaal roze linten en sluiers, een meisje dus!
Tegen de berg op is een kruisweg gebouwd, die sla ik maar over.
Ik besluit verder te rijden naar de Ghadousa stuwdam, ja die hebben ze hier, gebouwd met Europees geld.
ook de weg er naar toe, een mooie brede asfaltweg, maar een kilometer voor de dam is deze weg afgesloten, ik parkeer de auto op de weg, omzeil de barricade en ga op pad.
Na ongeveer 1 kilometer kom ik bij de stuwdam, niet echt sensationeel, maar wel het stukje wandelen waard, verder is hier echt niemand.
Op de terugweg nog even boodschappen doen en het is weer ouzo tijd.


zondag
Ik ga vroeg op pad deze dag, wil naar Prassonissi aan de zuidkant, daar da auto parkeren en dan via het strand naar het gelijknamige schiereiland wandelen.
Als ik aankom bij hety strand, blijkt dit onder water te staan en de zee komt met golven van zo'n 2 meter er overheen
Dus besluit ik de wandeling maar een dag of wat uit te stellen.
Als ik terug rij staat er een jongen te liften, ik stop en neem hem mee, hij moet naar Kattavia 8 km verder.
Het is een Pool, die werkt bij het kite-surf kantoor en les geeft.
Ik zet hem af op het pleintje in Kattavia.
Op weg richting Genaddi, zie ik een bordje waarop staat St Pauls building complex, ik sla af de steenslag weg in.
Na behoorlijk wat kilometers op deze slechte wegkom ik bij een kapelletje, echter niet st Paul, maar een Aghios Georghios.
Ik besluit de weg nog even te volgen en kom bij een duingebied, erachter ligt een paradijselijk zandstrand, met een mooie blauwe zee.
Dit plekje moet ik onthouden, ook al is het 6 km over een steenslagweg.
Tegen 12 uur rijd ik terug naar Genaddi, onderweg staan 2 mensen met een hele grote koffer, in de midlle of nowhere.
Ik stop maar weer, het zijn 2 Russiche vakantiegangers die daar zijn afgezet begrijp ik uit het handen en voeten gesprek.
Ze moeten eigenlijk naar het Rhodos Prinsses in Kiotari, dat is 15 km slepen met die koffer.
Vooruit maar ik bied aan ze te brengen, de polo is bijna te klein voor die koffer, maar het lukt.
Ze willen me chocolade en geld geven, maar dat hoeft niet, had toch even niets te doen!
Heb ik toch vandaag een paar Russen heel blij gemaakt.
De middag breng ik door aan het zwembad, met een goed boek.


Maandag
Ik ga het toch weer proberen en inderdaad het lukt, ik kan over het strand van Prassonissi naar het schiereiland, het si een warme klauterpartij en ik ben zeker niet de enige, blijkbaar hebben veel mensen hierop gewacht.
Toch nog het zuid puntje gehaald!
Hierna rij ik naar Plimmyri, waar het beste visrestaurant van Rhodos moet zitten.
De octopussen hangen lekker te drogen aan het lijntje.
Het is er behoorlijk druk, ik wordt meegetroond de keuken in waar een vitrine vol vis is en in overleg met de deskundige kies ik er twee uit.
Volgens mij een zeebrasem en een cuttlefish, die gaan ze lekker grillen op de houtskool voor mij.
Het resultaat mag er zijn en wat mij betreft is dit inderdaad het beste visrestaurant van Rhodos.
Als ik vertrek zit het helemaal vol met viseters.
Dan opzoek naar het bounty-strand, ik rij me eerst klem op een berghelling, maar uiteindelijk vind ik het toch, het blijkt Aghios Georghios Beach te heten en is wonderschoon als je alle aangespoelde troep wegdenkt.
Een uurtje lezen op het strand en even de warme zee in, dan weer terug naar Genaddi voor een koel biertje deze keer.


Dinsdag
Vandaag weer eens een lekker rustig dagje, eerst na het ontbijt een cafë frappé.
Ik maak kennis op het terras van de bar met een leuke Zwitserse dame die hier logeert met een hele groep vrouwen.
Heb er een leuk gesprek mee, krijg echter geen hoogte van de groep als ik zie hoe ze met elkaar omgaan!
Na de lunch rij ik naar het bounty-strand, waar lekkere golven zijn om even af te koelen.
Ik vindt bij alle afval wat hier ligt een kapotte parasol en met beetje knutselen heb ik weer een bruikbare zonwering.
's-Avonds eet ik bij Mammas en voor de eerste keer zitten er Nederlanders op het terrras, ik heb even een kort gesprek met ze, maar het vlot niet echt, (bible belt).


Woensdag
Vandaag bezoek ik een tweetal kloosters, allereerst rij ik via Profilia en Aghios Istrios, een tweetal vrij rustige dorpen naar het Moni Artamiti, ver van de bewoond wereld.
Ik word hartelijk ontvangen door de enige monnik die daar woont, overigens wel vergezeld door wel twintig katten!.
Ik vertel dat ik uit Hollandis kom en dat is voor hem blijkbaar een reden om een kaarsje voor mij op te steken en mij een menthol snoepje aan te bieden.
Hierna sla ik de steenslagweg in die naar moni Thati zou moeten voeren volgens de aanwijzing.
Na vele kilometers steenslag en rivierbeddingen passeer ik een vrij nieuwe asfaltweg, ik blijf echter de zon aan de verkeerde kant van de auto houden en rijdt dus naar het westen.
Dat klopt niet!
Dus maar weer terug en over de harde weg, dan blijk ik uit te komen in Apolonia, niet echt op de route, maar goed!
Daar vandaan kun je naar Laerma, vanwaar je over het asfalt naar het klooster kunt.
Ik lunch in Laerma, bij een beoren taverne zonder kaart, de baas maat voor mij een aangeklede kip souvlaki, die spoel ik weg met wat witte wijn.
Volgens mijn gidsje van 1995 heeft het lang leeg gestaan, daar is niets meer van te merken.
Er is zelfs een heuse kloosterwinkel en alles ziet er top uit!
Het is een groot complex, de kerk is heel fraai, de iconostase is bijzonder fraai en is gemaakt rond 1750, de beschildering van de wanden stamt uit de 16e eeuw.
Overal hangen bewakingscamera's.
Na het bezoek rij ik via Asklipio weer terug naar Genaddi, na wat wijn te hebben ingeslagen!


Donderdag
Vandaag weer eens een lekker rustig dagje, eerst na het ontbijt een cafë frappé.
De groep zwitserse dames gaat vandaag terug naar huis, het zal aanmerkelijk rustiger worden hier in Genaddi.
Ik krijg een videootje van Yvanka en het is gebeurdt Bo heeft Opa gezegd, hoera!
Na de lunch rij ik naar het bounty-strand, af en toe het nu rustige water in om even af te koelen.
Tegen half zes ben ik weer terug op een inderdaad heel rustig stekje


Vrijdag
Na de lunch rij ik via Pefki naar Lindos, ik kan de auto kwijt op een parkeerplaats net buiten het dorp.
Ik wandel via wat kleine straatjes, die leuk ogen, het dorp binnen, zie een verwijzing naar de akropolis en volg die.
Dan kom ik in een soort van Kalverstraat terecht, niets dan souvenierwinkeltjes, bars en restaurants, en niet te vergeten toeristen!
Dit is echt erg, erger nog dan Parga in het hoogseizoen, het is oktober!
Ik wurm me door de kudde toeristen, shit ik ben er zelf ook één!
Langs de schreeuwerige winkeltjes en kom bij het pad naar de Akropolis.
Het is even na drie uur maar de thermometer gaf 29 graden aan, dus als ik boven ben is mijn rug nat van het zweet.
Voor 6 euro mag ik naar binnen, doen maar eerst kom ik bij een in de rotsen uitgehakt reliëf, het is een trimolia, een schip dat in de tweede eeuw voor Christus werd gebruikt.
Ik klauter de lange steile trap op naar het poortgebouw, hierachter ligt een grote binnenplaats, die toegang geeft tot de hoger gelegen tempel Athene Lindia.
Het is indrukwekkend om op zo'n oude plaats te zijn, in de zesde eeuw voor Christus werd dit hier gebouwd, maar toen waren er weing toeristen haha!
Beneden ligt de natuurlijke haven van Lindos, waardoor dit een belangrijke stad werd in de oudheid.
Men is binnen de vesting volop bezig met de restauratie, dat was in 1995 (mijn gidsje) ook al zo!
Ik ga weer naar beneden en duik de drukte weer in, bezoek nog even de 14e eeuwse Panagria kerk binnen.
Dan keer ik de drukte de rug toe en ga terug nar de zwoele rust van Genaddi.
Bij Mammmas wordt er speciaal voor mij youvetsi gemaak, heerlijk!


Zaterdag
Vandaag weer eens een lekker rustig dagje, eerst na het ontbijt een cafë frappé.
Na de lunch rij ik weer naar het bounty-strand, af en toe het nu rustige water in om even af te koelen.
Het waait echter nogal hard, dus na een anderhalf uur te zijn gezandstraald rij ik weer terug en maak deze keer een cup a soup op m"n balkon!
Vanavond eet ik weer bij mammas en vandaag wordt ik vergast op lamsvlees in spinazie-roomsaus, lekker diner.
Anthonias, de kok, zegt dit speciaal voor mij te hebben gemaakt, prima adres.
Ik raak aan de praat met de Nederlanders aan het tafeltje naast mij, ze komen uit Dieren en zitten ook bij Gennadi Gardens, zij hebben geboekt via Karins Choice.
Als ik terug ben nog een ouzo bij Giorgios en de koffer in!


Zondag
Als ik op sta hangt er wat bewolking en het beloofd 24 graden vandaag.
Dus ik ga mooi op pad, het doel is om de Atavytios, de hoogste berg van Rhodos, met 1216 meter te beklimmen
Ik ga toeristisch, dus pak niet de kortste weg.
Voor Apolakkia sla ik rechts af om binnendoor naar Siana te rijden, een smalle asfalt weg voert daar heen. De eerst verraassing is het kerkje Aghios Georghios Vardas, een klein kerkje waar vroeger een klooster bij was, dat laatste is verdwenen.
Als ik doorrij kom ik bij een stuwmeer uit en de Apolakkiadam.
Ik rij de dam, nou ja dammetje over en hoera verrassing nummer twee een kilometer of 5 steenslagweg langs het meer.
Uiteindelijk kom ik bij het weggetje dat naar boven op de berg leidt en hop daar gaan we.
De eerste paar kilometer is mooi asfalt, maar dan weer steenslag van de meest beroerde soort deze keer, als ik half weg ben blijkt de top ook nog in de bewolking te zitten.
Dit heeft vandaag weinig zin, dus maar weer terug naar beneden, onderweg geniet ik van fantastische uitzichten!
Ik doe nog even Fournibeach aan en eet in Monolithos geit van de houtskool gril, lekker, maar veel te veel!
Na het eten rij ik rustig terug naar Genaddi lekker lezen op het balkon.


woensdag
Na twee hele luie dagen ga ik maar weer eens iets doen, het doel is Kalythies, maar onder weg nog wat andere bezienswaardigheden aandoen.
Het eerst koers ik naar Archangelos, omdat het nogal druk op de weg is kies ik voor een route over Charaki!
Als ik daar langs kom zie ik een verwijzing naar een Castel, Feraclos Castle, dan maar even kijken.
Feraclos Castle is gebouwd door de hospitaal ridders van Saint John, ergens in de middel eeuwen.
Net buiten Charaki, op de top van een heuvel ligt de ruďne, ik parkeer de auto en klauter naar boven, naar wat qua omvang een redelijk omvangrijke burght mag worden genoemd.
Nu hebben de geiten er bezit van genomen, maar met veel fantasie kun je nog wel bedenken hoe het hier moet zijn geweest.
Daarna rij ik door naar Archangelos, waar ik weer opzoek ga, deze keer naar da Akropolis, ook gebouwd door de hospitaal ridders, rond 1453.
Ook hier klauter ik naar boven, dit is minder indrukwekkend dan de vorige ruďne, het kerkje binnenin is gesloten en het waait enorm binnen de burght.
Dan door naar Kolymbia, wat de reisorganisaties ook mogen roepen, voor mij is het een Gersonisos van Rhodos.
Eén straat met hotels, appartementen, tavernes, bars, verhuurbesrijven en toeristenwinkels.
En niet te vergeten "toeristen", heel veel!.
De dag schiet op dus maar terug naar Genaddi, waar het aangenaam rustig is.


De rest van de week luier ik lekker bij het zwembad en doe af en toe wat boodschappen, het is goed toeven in Gennadi Gardens!